Klasyfikacja Angle’a służy do porządkowania nieprawidłowości zgryzowych na podstawie relacji zębów bocznych, przede wszystkim pierwszych trzonowców stałych. Dlatego przy ocenie schematu należy w pierwszej kolejności sprawdzić, jak względem siebie ustawione są górny i dolny pierwszy trzonowiec, a dopiero później (jeśli w ogóle jest to pokazane) analizować ustawienie siekaczy.
Rozpoznanie klasy I jest prawidłowe, gdy relacja trzonowców jest "neutralna": charakterystyczny punkt odniesienia stanowi położenie guzka policzkowego mezjalnego górnego pierwszego trzonowca względem bruźdy policzkowej dolnego pierwszego trzonowca. Taki układ odpowiada schematowi klasy I, nawet jeśli w odcinku przednim mogą występować stłoczenia lub inne nieprawidłowości.
Odpowiedź "III" byłaby właściwa wtedy, gdyby schemat pokazywał relację doprzednią żuchwy w odcinku bocznym (relacja trzonowców przesunięta w kierunku klasy III). Jeśli tego nie ma, wybór tej opcji wynika zwykle z mylenia ogólnego wrażenia przodożuchwia z konkretnym kryterium Angle’a.
Odpowiedzi "II z retruzją siekaczy" oraz "II z protruzją siekaczy" dotyczą klasy II z wyszczególnieniem wariantu związanego z ustawieniem zębów przednich. Te warianty mają sens tylko wtedy, gdy ilustracja jednoznacznie pokazuje klasę II w relacji trzonowców oraz dodatkowo cechy siekaczy (cofnięcie lub wychylenie). Gdy schemat dotyczy wyłącznie relacji zębów bocznych typowej dla klasy I, dopiski o siekaczach nie zmieniają rozpoznania i nie powinny odciągać uwagi od podstawowego kryterium klasyfikacji.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o Angle’a najpierw "czytaj" odcinek boczny (trzonowce), a dopiero potem weryfikuj, czy w odpowiedziach pojawiają się dodatkowe opisy siekaczy, które mogą być podstępnymi dystraktorami.
