W ewidencji wynagrodzeń kluczowe jest rozróżnienie, kto finansuje dane obciążenie oraz wobec jakiej instytucji powstaje zobowiązanie. Odpowiedź "składek na ubezpieczenie społeczne w części przypadającej na płatnika składek" dotyczy tej części składek, którą finansuje pracodawca. Z punktu widzenia ksiąg rachunkowych jest to zwykle koszt działalności (ujmowany po stronie Wn właściwego konta kosztowego) oraz równocześnie zobowiązanie wobec ZUS (po stronie Ma konta rozrachunkowego).
Odpowiedź "składek na ubezpieczenie społeczne w części przypadającej na ubezpieczonego" opisuje natomiast potrącenia z wynagrodzenia pracownika. Mechanicznie w księgowaniach oznacza to, że składka pracownika nie zwiększa kosztu pracodawcy w taki sam sposób jak część finansowana przez płatnika, tylko jest elementem rozliczenia wynagrodzeń netto i rozrachunków publicznoprawnych.
Odpowiedź "należnej zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych" odnosi się do podatku PIT pobieranego z wynagrodzeń pracowników. W księgach ujmuje się go jako zobowiązanie wobec urzędu skarbowego oraz jako potrącenie z wynagrodzeń, więc instytucja i charakter rozrachunku są inne niż przy składkach ZUS pracodawcy.
Odpowiedź "należnej zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych" (CIT) dotyczy podatku rozliczanego przez jednostkę jako osobę prawną i nie jest standardowym elementem schematu księgowań listy płac. To częsty "wabik" dla osób, które kojarzą jedynie ogólne hasło "podatek dochodowy", bez sprawdzenia, czy chodzi o pracowników (PIT) czy o jednostkę (CIT).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w schemacie widzisz koszt po stronie Wn i rozrachunek z ZUS po stronie Ma, najpierw oceń, czy to koszt pracodawcy (część płatnika), czy potrącenie z wynagrodzeń (część ubezpieczonego). Dopiero potem porównuj z opcjami podatkowymi.