Schemat działania kont (tzw. konto "T") pozwala rozpoznać jego rodzaj po tym, po której stronie ujmuje się zwiększenia i zmniejszenia oraz gdzie typowo występuje saldo.
Dlaczego poprawne jest "aktywów."
W klasycznej ewidencji księgowej konta aktywów (np. kasa, rachunek bankowy, zapasy, należności) mają regułę: przyrost aktywów księguje się po stronie Wn, a spadek aktywów po stronie Ma. W konsekwencji saldo końcowe konta aktywów (gdy aktywo "pozostaje" w jednostce) jest najczęściej saldo Wn. Jeśli schemat pokazuje właśnie taki układ, wskazuje to na konto aktywów.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne
- "pasywów." – konta pasywów mają układ odwrotny niż aktywa: zwiększenia pasywów są po stronie Ma, a zmniejszenia po stronie Wn. Typowe saldo jest więc po stronie Ma. Jeśli schemat wskazuje zwiększenia po Wn, nie jest to pasyw.
- "wynikowych." – konta wynikowe (kosztów i przychodów) służą do ustalania wyniku finansowego i ich "naturalna" strona zależy od tego, czy to przychody czy koszty. Dodatkowo na koniec okresu są zamykane i przenoszone na wynik, więc nie identyfikuje się ich tak jednoznacznie jak aktywów/pasywów jednym prostym schematem bilansowym.
- "pozabilansowych." – konta pozabilansowe służą do ewidencji zdarzeń nieujmowanych w bilansie (np. zobowiązania warunkowe) i często mają specyficzne zasady zapisu (w tym zapisy jednostronne lub techniczne), inne niż standardowy schemat kont bilansowych.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz schemat konta, najpierw ustal, gdzie są zwiększenia i zmniejszenia, a dopiero potem porównaj z regułami dla aktywów i pasywów. To ogranicza ryzyko mechanicznego odwrócenia stron Wn/Ma.
