Schronisko (schronisko turystyczne) jest szczególnym rodzajem obiektu noclegowego, którego cechą rozpoznawczą jest lokalizacja poza obszarami zabudowanymi, najczęściej w miejscach wykorzystywanych przez turystów (np. w górach lub przy szlakach). Z definicji zapewnia ono minimalny zakres usług, czyli podstawowe świadczenia umożliwiające nocleg i schronienie turystom w terenie.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "zlokalizowanym poza obszarem zabudowanym, świadczącym minimalny zakres usług." Ten opis zawiera elementy kluczowe dla odróżnienia schroniska od innych obiektów.
Pozostałe propozycje są niepoprawne, bo przypisują schronisku cechy charakterystyczne dla innych typów obiektów albo dodają wymagania, których definicja nie wskazuje:
- "…przeznaczonym do indywidualnej i grupowej turystyki młodzieżowej, dostosowanym do samoobsługi klientów" – to typowy opis schroniska młodzieżowego (profil młodzieżowy i samoobsługa), a nie schroniska turystycznego.
- "…posiadającym co najmniej 30 miejsc noclegowych, dostosowanym do samoobsługi klientów" – wskazanie minimalnej liczby miejsc oraz samoobsługi nie stanowi cechy definicyjnej schroniska turystycznego; taka odpowiedź wprowadza w błąd przez pozornie "konkretny" wymóg liczbowy.
- "…przeznaczonym do indywidualnej i grupowej turystyki młodzieżowej, świadczącym całodzienne wyżywienie" – ponownie zawęża obiekt do młodzieży i dodatkowo narzuca całodzienne wyżywienie. W definicji schroniska kluczowy jest minimalny zakres usług, a nie obowiązek pełnego wyżywienia.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać: schronisko kojarzymy z lokalizacją "w terenie" i minimum usług, a schronisko młodzieżowe – z turystyką młodzieżową oraz samoobsługą.
