Ściągacz do łożysk (często dwu- lub trójramienny) jest typowym narzędziem monterskim używanym do demontażu elementów osadzonych ciasno, takich jak łożyska, koła pasowe czy tuleje. Jego charakterystyczne cechy to:
- ramiona/haki chwytające element od strony, z której można go "ściągnąć" z wału,
- śruba pociągowa (dociskowa), która opiera się o koniec wału lub punkt podparcia i wytwarza osiową siłę ściągającą,
- korpus/mostek, który przenosi obciążenie między ramionami a śrubą.
Odpowiedź "B" jest właściwa, ponieważ na rysunku oznaczonym tą literą widoczne są cechy typowe dla ściągacza: układ ramion do podparcia pod pierścień/element oraz centralna śruba umożliwiająca kontrolowany demontaż.
Pozostałe oznaczenia literowe nie przedstawiają kompletnego mechanizmu ściągającego (brakuje ramion lub śruby pociągowej), albo pokazują inne narzędzie warsztatowe służące do chwytania, odkręcania lub uderzania. To częsty błąd na egzaminie: uczniowie sugerują się samym "metalowym" wyglądem narzędzia, zamiast szukać funkcjonalnego układu: ramiona + śruba = ściągacz.
W praktyce poprawny dobór i użycie ściągacza ogranicza ryzyko uszkodzenia czopa wału, bieżni łożyska i sąsiednich części. Z punktu widzenia BHP ważne jest stabilne ustawienie ściągacza, osiowe prowadzenie śruby oraz stosowanie ochrony oczu (w razie nagłego zwolnienia naprężeń).
