KWALIFIKACJA GIW2 - CZERWIEC 2014

PYTANIE NR 18.
Ścianę podsadzkową o wysokości 3,0 m należy zabezpieczyć obudową podporową typu
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Tagor-15/32-Pp jest właściwy, bo zapis 15/32 oznacza zakres wysokości 1,5–3,2 m, a więc obejmuje 3,0 m. Końcówka Pp wskazuje obudowę przeznaczoną do ściany podsadzkowej. Pozostałe opcje mają niewłaściwą technologię (Pz, Oz) lub zbyt małą wysokość maksymalną.

Pełne wyjaśnienie:

W doborze obudowy podporowej do ściany podsadzkowej kluczowe są dwa niezależne kryteria: (1) dopasowanie zakresu wysokości roboczej sekcji do wysokości ściany oraz (2) zgodność technologii prowadzenia ściany z konstrukcją obudowy.

Oznaczenie typu 15/32 jest zapisem minimalnej i maksymalnej wysokości w decymetrach, czyli odpowiada zakresowi 1,5–3,2 m. Dla ściany o wysokości 3,0 m potrzebna jest obudowa, której zakres obejmuje tę wartość (3,0 m musi mieścić się pomiędzy minimum i maksimum).

Drugie kryterium to końcowy człon symbolu, który informuje o technologii. Dla ściany podsadzkowej wymagane jest oznaczenie Pp, ponieważ obudowa musi współpracować z procesem podsadzania przestrzeni za obudową (wypełnianie materiałem podsadzkowym). Dlatego poprawna jest odpowiedź "Tagor-15/32-Pp": spełnia zakres wysokości (1,5–3,2 m) i ma wymagane oznaczenie podsadzkowe.

Pozostałe propozycje odpadają z konkretnych powodów:

  • "Glinik 13/29 Pz" ma maksimum 2,9 m, więc dla 3,0 m jest za niska, a dodatkowo Pz wskazuje technologię zawałową, nie podsadzkową.
  • "Glinik 18/32 Pz" ma zakres wysokości obejmujący 3,0 m, ale końcówka Pz oznacza ścianę zawałową, więc nie spełnia wymogu technologicznego dla podsadzki.
  • "Fazos 15/31 Oz" wysokościowo może pasować, jednak Oz wiąże się z rozwiązaniem zawałowym/osłonowym, a nie z podsadzką.

Na egzaminie warto zawsze czytać symbol "od końca": najpierw sprawdź, czy technologia (tu Pp) jest zgodna z rodzajem ściany, a dopiero potem dopasuj zakres wysokości.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Zapis 15/32 oznacza zakres wysokości pracy obudowy podany w decymetrach: minimum 1,5 m i maksimum 3,2 m. Przy doborze sprawdza się, czy wysokość ściany (np. 3,0 m) mieści się w tym przedziale, a nie tylko czy jest "blisko" wartości maksymalnej.
Końcówka Pp wskazuje, że obudowa jest przeznaczona do ściany podsadzkowej, czyli takiej, w której przestrzeń za obudową wypełnia się materiałem podsadzkowym. To nie jest detal opcjonalny: przy ścianie podsadzkowej wymaga się obudowy zgodnej z tą technologią.
Pz odnosi się do technologii zawałowej (zawał stropu za obudową). W ścianie podsadzkowej przestrzeń za obudową nie ma się "zawałać", tylko być wypełniana podsadzką, więc potrzebna jest inna współpraca obudowy z procesem prowadzenia ściany. Stąd Pz jest błędne mimo pasującej wysokości.
Najpierw sprawdź technologię: dla ściany podsadzkowej szukaj oznaczenia Pp. Następnie zweryfikuj zakres wysokości (np. 15/32 = 1,5–3,2 m) i upewnij się, że 3,0 m mieści się w przedziale. Na końcu dopiero porównuj producenta i pozostałe elementy symbolu.
Nie. W praktyce wysokość ściany ma się mieścić w zakresie roboczym obudowy (pomiędzy minimum a maksimum). Dokładne "trafienie" w jedną liczbę nie jest wymagane. Błędem jest wybór obudowy, której maksimum jest minimalnie niższe od wysokości ściany, bo wtedy praca będzie poza dopuszczalnym zakresem.
Ściana podsadzkowa to wyrobisko ścianowe, w którym wybrana przestrzeń za obudową jest wypełniana podsadzką (np. mieszaniną materiału podsadzkowego i wody). Stosuje się ją m.in. tam, gdzie ogranicza się deformacje górotworu i chce się bardziej kontrolować zachowanie stropu niż w eksploatacji zawałowej.
Najczęściej myli się technologię (Pp vs Pz/Oz) z samą wysokością, czyli wybiera obudowę tylko dlatego, że "sięga" 3,0 m. Drugi błąd to pomijanie jednostek i niezrozumienie, że liczby są w decymetrach. Trzeci błąd to czytanie symbolu pobieżnie, bez sprawdzenia końcówki.
Pp wiąże się z obudową do ściany podsadzkowej. Z kolei Oz odnosi się do rozwiązania związanego z technologią zawałową/osłonową, a więc do innego sposobu likwidacji przestrzeni za obudową. W zadaniach egzaminacyjnych ta końcówka zwykle przesądza o poprawności niezależnie od dopasowania wysokości.
W tym typie pytania producent jest zwykle informacją drugorzędną. O poprawności decydują przede wszystkim: zakres wysokości (czy obejmuje 3,0 m) oraz oznaczenie technologii (dla podsadzki: Pp). Producent staje się ważny dopiero w szczegółowych porównaniach konstrukcji lub doborze do konkretnego kompleksu.
Ucz się schematu czytania symboli: zakres wysokości (dm → m), typ konstrukcji oraz końcówka technologii (np. Pp/Pz/Oz). Rób krótkie ćwiczenia: dobierz obudowę do kilku wysokości ścian i różnych technologii. Na egzaminie stosuj stałą procedurę: najpierw technologia, potem wysokość, na końcu reszta symbolu.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 38% zdających egzamin. bardzo trudne

Eksperci podkreślają: "Tagor-15/32-Pp jest właściwy, bo zapis 15/32 oznacza zakres wysokości 1,5–3,2 m, a więc obejmuje 3,0 m."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne zakładowe i szkolne dotyczące obudów zmechanizowanych oraz technologii ścian
  • Instrukcje i katalogi producentów obudów zmechanizowanych używanych w kopalniach (TAGOR, GLINIK, FAZOS)
  • Notatki/opracowania z przedmiotu: obudowa wyrobisk i systemy eksploatacji ścianowej

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego