W łazience nie każda część ściany jest narażona na wodę w takim samym stopniu. Okolice umywalki są strefą rozprysków: podczas mycia rąk, twarzy czy zębów na ścianę trafiają krople wody, a dodatkowo działa para wodna. Dlatego w praktyce projektuje się pas zwiększonej odporności na wilgoć w rejonie umywalki i baterii.
Do takiego zastosowania stosuje się zwykle płyty gipsowo-kartonowe impregnowane GKBI, które w kontekście materiałowym są kojarzone z wymaganiami typu H2 wg PN-EN 520 (płyty o podwyższonej odporności na działanie wilgoci). Sam dobór płyty to jednak nie wszystko: ważne jest także poprawne wykonanie spoin (masa i taśma), gruntowanie oraz – tam gdzie przewiduje to system i obciążenie wodą – wykonanie hydroizolacji podpłytkowej przed okładziną.
W tym pytaniu sprawdzana jest znajomość minimalnej wysokości pasa ochronnego nad umywalką. Odpowiedź "20 cm" jest poprawna, bo wskazuje wymaganą w zadaniu wartość minimalną.
- Odpowiedź "15 cm" jest niepoprawna, ponieważ opisuje pas niższy od wymaganego minimum, czyli nie spełnia kryterium z treści pytania.
- Odpowiedzi "25 cm" oraz "30 cm" nie są poprawne w tym układzie odpowiedzi, bo pytanie dotyczy minimum. Są to wartości większe od minimalnej, a więc nie odpowiadają na pytanie o najniższy wymagany pas.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zwracaj uwagę na słowa kluczowe typu minimum, co najmniej, najniższa wartość. W zadaniach z materiałoznawstwa i technologii robót wykończeniowych to one decydują, czy masz wybrać wartość graniczną, czy wartość typową.
