Klasyfikując zanieczyszczenia ze względu na źródło, rozróżnia się przede wszystkim źródła punktowe oraz źródła o charakterze bardziej rozproszonym (często opisywane jako liniowe lub powierzchniowe, zależnie od ujęcia).
Odpowiedź "punktowe" jest właściwa, ponieważ ścieki odprowadzane w zorganizowany sposób systemami kanalizacyjnymi zwykle są wprowadzane do odbiornika (np. rzeki, jeziora, ziemi) przez konkretny wylot lub określony punkt zrzutu. Taki punkt jest możliwy do jednoznacznego wskazania w terenie, opisania i monitorowania (np. pobór próbek na wylocie, kontrola ładunku zanieczyszczeń). To właśnie jest istota źródła punktowego: emisja/zrzut zachodzi z jednego, zidentyfikowanego miejsca.
Odpowiedź "pasmowe" nie pasuje do opisu zorganizowanego odprowadzania ścieków. "Pasmowe" sugeruje oddziaływanie rozciągające się w pasie terenu (np. wzdłuż określonego obszaru), a nie jednorazowy, zlokalizowany wylot.
Odpowiedź "liniowe" bywa wybierana przez skojarzenie z "siecią" lub "rurociągiem". To typowy błąd: sieć kanalizacyjna może mieć przebieg liniowy, ale kryterium źródła dotyczy miejsca wprowadzenia do środowiska. Jeśli ścieki są zbierane i odprowadzane do odbiornika jednym wylotem, to źródło pozostaje punktowe.
Odpowiedź "powierzchniowe" odnosi się do oddziaływania rozproszonego na dużym obszarze (np. spływ z terenów zurbanizowanych, rolniczych), gdzie nie da się wskazać jednego wylotu jako jedynego źródła. W pytaniu jednak wyraźnie wskazano zorganizowane odprowadzanie kanalizacją, co kieruje klasyfikację ku źródłom punktowym.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać: rura/wylot/komin zwykle oznacza źródło punktowe, a spływ z obszaru (bez jednego wylotu) – źródło rozproszone, często ujmowane jako powierzchniowe.
