Kwalifikacje w Zawodzie - Testy zawodowe online | Egzaminy Zawodowe

KWALIFIKACJA MOD11 - WRZESIEŃ 2015


PYTANIE NR 16.
Ścinki flaneli bawełnianej powstałe po wykrojeniu elementów piżam dziecięcych należy wykorzystać do
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ścinki flaneli bawełnianej po wykrojeniu są typowym odpadem poprodukcyjnym o małych wymiarach, dlatego racjonalnie wykorzystuje się je do wyrobów ubocznych (np. drobnych wyrobów, takich jak maskotki).
Wypełnienia, odzież niemowlęca czy przędza czesankowa zwykle wymagają surowca o innych parametrach i/lub bardziej jednorodnej postaci.

Pełne wyjaśnienie:

Ścinki flaneli bawełnianej powstające po wykrojeniu elementów odzieży (np. piżam) mają zwykle nieregularny kształt i zbyt małą powierzchnię, aby opłacało się z nich wykrawać kolejne pełnowartościowe elementy odzieży. Z tego powodu w praktyce produkcyjnej traktuje się je jako odpad poprodukcyjny, który można zagospodarować poprzez wyrób uboczny (upcykling/downcykling), np. szycie prostych produktów z mniejszych kawałków.

Odpowiedź "produkcji ubocznej np. szycia maskotek." jest trafna, bo takie wyroby:

  • tolerują zróżnicowane rozmiary skrawków,
  • pozwalają wykorzystać miękką, przyjemną w dotyku flanelę,
  • ograniczają ilość odpadów i mogą stanowić dodatkowy asortyment.

Pozostałe propozycje są mniej właściwe z punktu widzenia typowych wymagań technologicznych:

  • "wypełniania kołder dziecięcych." – wypełnienia powinny mieć określoną jednorodność, sprężystość i czystość. Luźne ścinki tkaniny mogą się zbijać i nie zapewniać stabilnych parametrów użytkowych.
  • "produkcji koszulek niemowlęcych." – koszulki wymagają odpowiednich wykrojów z większych płatów materiału oraz zwykle innej konstrukcji dzianinowej/materiałowej niż tkanina flanelowa. Ścinki z krojenia rzadko pozwalają na ekonomiczne i jakościowo pewne wykonanie odzieży.
  • "produkcji przędzy czesankowej." – wytworzenie przędzy wymaga surowca włóknistego przygotowanego do przędzenia. Ścinki tkaniny to gotowy wyrób płaski, a ich przerób na włókno i dalej na przędzę jest procesem bardziej złożonym i nie jest typowym kierunkiem zagospodarowania w standardowej organizacji produkcji odzieży.

Na egzaminie warto myśleć kategoriami: czy forma odpadu (małe, nieregularne kawałki) pasuje do proponowanego zastosowania oraz czy wymagania jakościowe produktu końcowego są realistyczne dla takiego surowca.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Co to są ścinki poprodukcyjne w krojowni?
Ścinki poprodukcyjne to resztki materiału powstające po wykrojeniu elementów z tkaniny lub dzianiny. Mają zwykle nieregularne kształty i małe rozmiary, więc nie nadają się do standardowego krojenia kolejnych elementów odzieży. W praktyce planuje się ich segregację i zagospodarowanie jako wyrób uboczny lub odpad do dalszego przerobu.
Jakie jest najczęstsze wykorzystanie ścinków tkanin w produkcji odzieży?
Najczęściej przeznacza się je na wyroby uboczne, czyli produkty, które da się wykonać z małych kawałków (np. drobne akcesoria, elementy dekoracyjne, proste wyroby tekstylne). Takie wykorzystanie ogranicza ilość odpadów i pozwala odzyskać część wartości materiału, który inaczej byłby stracony.
Dlaczego ścinki flaneli nadają się na szycie maskotek?
Flanela jest zwykle miękka i przyjemna w dotyku, a maskotki lub podobne drobne wyroby można kroić z niewielkich elementów. Taki produkt nie wymaga dużych, jednolitych płatów tkaniny jak typowa odzież. Dodatkowo ścinki można łączyć, co dobrze pasuje do wyrobów kreatywnych i ubocznych.
Czy ze ścinków po wykroju da się zrobić nową odzież dziecięcą?
Zwykle jest to trudne i mało opłacalne, ponieważ elementy odzieży wymagają odpowiednich wymiarów wykrojów oraz powtarzalności jakości. Małe ścinki rzadko dają się wykorzystać do pełnych części odzieży bez licznych łączeń, które mogą pogarszać komfort i wygląd. Częściej wybiera się wyroby uboczne lub odzysk materiałowy.
Dlaczego ścinki tkaniny nie są dobrym wypełnieniem kołder?
Wypełnienie powinno zapewniać równomierną objętość i sprężystość. Luźne ścinki tkaniny mają tendencję do zbijania się w grudki, co obniża komfort użytkowania i może powodować nierówną izolację cieplną. Dodatkowo w wyrobach dla dzieci często wymaga się szczególnej kontroli czystości i parametrów wypełnienia.
Co oznacza "produkcja uboczna" w zakładzie odzieżowym?
Produkcja uboczna to wytwarzanie dodatkowych wyrobów z materiałów, które powstały jako resztki lub odpady w procesie głównym. W kontekście krojenia oznacza to wykorzystanie ścinków do produktów, które nie są głównym asortymentem, ale pozwalają ograniczyć straty i zwiększyć efektywność wykorzystania surowca.
Jak odróżnić wyrób uboczny od odpadu do recyklingu?
Wyrób uboczny wykorzystuje ścinki bezpośrednio (np. szycie prostych produktów). Odpad do recyklingu trafia do dalszego przerobu materiałowego, gdzie surowiec jest przetwarzany na inną postać. Na egzaminie kluczowe jest dopasowanie formy resztki (kawałki tkaniny) do realnej ścieżki zagospodarowania w produkcji odzieży.
Kiedy ścinki można przeznaczyć do przerobu na włókno lub przędzę?
Zależy to od technologii i organizacji łańcucha recyklingu, ale w typowej logice zadań egzaminacyjnych ścinki tkaniny nie są traktowane jak bezpośredni surowiec do przędzy. Do przędzenia potrzebny jest materiał włóknisty przygotowany do procesu. Dlatego częściej wskazuje się wyroby uboczne lub zbiórkę do recyklingu.
Jakie błędy najczęściej popełnia się przy wyborze zagospodarowania ścinków?
Częsty błąd to wybór zastosowania "atrakcyjnego" (np. produkt dla dzieci) bez analizy technologii i wymagań jakościowych. Inny błąd to mylenie tkaniny z surowcem włóknistym i zakładanie, że każdą tkaninę łatwo przerobić na przędzę. Warto ocenić: rozmiar ścinków, jednorodność i realność procesu.
Jak przygotować się do pytań o odpady i ścinki w produkcji odzieży?
Ucz się typowych etapów: krojenie, sortowanie ścinków, możliwe kierunki wykorzystania (wyrób uboczny, segregacja, odzysk). Pomaga też rozumienie ograniczeń: mały rozmiar ścinków utrudnia produkcję odzieży, a wyroby o wysokich wymaganiach (np. wypełnienia) potrzebują surowca o kontrolowanych parametrach.
info

Statystycznie 51% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z technologii odzieży dotyczące krojenia i gospodarki materiałowej
  • Podstawowe opracowania branżowe o zagospodarowaniu odpadów tekstylnych (recykling, downcykling)
  • Instrukcje wewnętrzne zakładów (procedury segregacji i wykorzystania ścinków) – jeśli dostępne na praktykach
Zobacz też:

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego