Sebumetr jest urządzeniem wykorzystywanym w diagnostyce kosmetologicznej do oceny ilości sebum na powierzchni skóry. Sebum to mieszanina lipidów produkowanych przez gruczoły łojowe; jego poziom przekłada się na stopień natłuszczenia (m.in. skłonność do błyszczenia, odczucie "tłustej" skóry, łatwiejsze powstawanie zaskórników).
Dlatego odpowiedź "natłuszczenia skóry" jest właściwa: sebumetr bada parametr lipidowy, a nie wodny.
Pozostałe propozycje dotyczą innych zjawisk i zwykle wymagają innych metod pomiaru:
- "wrażliwości skóry" – wrażliwość/reaktywność ocenia się przede wszystkim wywiadem, obserwacją reakcji na bodźce, ewentualnie testami płatkowymi lub próbami tolerancji. Sebumetr nie jest narzędziem do oceny odczynów podrażnieniowych.
- "nawilżenia skóry" – nawilżenie (zawartość wody w warstwie rogowej) mierzy się innymi urządzeniami, najczęściej metodami opartymi o właściwości elektryczne skóry. Pomiar sebum nie informuje wprost o nawodnieniu.
- "utraty wody ze skóry" – przeznaskórkowa utrata wody (TEWL) to parametr bariery naskórkowej. Do jego oceny służą aparaty wyspecjalizowane w TEWL, a nie sebumetry.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać proste skojarzenie: rdzeń sebum w nazwie urządzenia oznacza pomiar "tłustości/łoju". Gdy w odpowiedziach pojawiają się parametry wodne (nawilżenie, TEWL), zwykle nie będą pasować do sebumetru.
