"Sęk" to pozostałość po gałęzi wrośniętej w pień. W praktyce oceny jakości drewna istotne jest nie tylko ile sęków występuje i jaką mają średnicę, ale też jaki to typ sęku.
Sęk otwarty oznacza, że w miejscu gałęzi występuje otwór/ubytkowy obszar lub brak zrośnięcia z otaczającym drewnem. Taka wada:
- osłabia element (spadek wytrzymałości, większe ryzyko pęknięć),
- pogarsza wygląd i jednorodność surowca,
- sprzyja wnikaniu wilgoci i rozwojowi procesów degradacyjnych,
- utrudnia obróbkę (wyrywanie włókien, uszkodzenia narzędzi, odpady).
W związku z tym w sortowaniu jakościowym klasa A jest traktowana jako klasa o najwyższych wymaganiach. Zasada egzaminacyjna, którą warto zapamiętać, jest taka: im wyższa klasa jakości, tym mniejsza tolerancja na wady "krytyczne". Do wad krytycznych zwykle zalicza się właśnie sęki otwarte, bo ich wpływ na jakość jest większy niż w przypadku sęków zdrowych i zrośniętych.
Dlatego odpowiedź "niedopuszczalne." jest logicznie spójna z założeniem klasy A. Odpowiedzi typu "dopuszczalne w liczbie 4 szt./1 m." oraz "dopuszczalne w liczbie 2 szt./1 m." kuszą konkretną wartością, ale bez wskazania normy/warunków technicznych są przede wszystkim typowym dystraktorem: liczby mogą dotyczyć innych klas, innych sortymentów albo innego rodzaju sęków. Odpowiedź "dopuszczalne." jest zbyt ogólna i nie pasuje do rygorów klasy A, gdzie zwykle wymaga się eliminacji wad otwartych.
Wskazówka do nauki: ucz się rozróżniać sęki zrośnięte od otwartych i zapamiętaj, że w najwyższej jakości "otwarte" są traktowane dużo surowiej niż "zdrowe".
