Sekwestracja CO2 oznacza wychwycenie CO2 z atmosfery i związanie węgla w formie, która pozostaje w magazynie przez dłuższy czas (lata–dziesięciolecia lub dłużej). W kontekście leśnictwa najważniejszym i najbardziej typowym mechanizmem jest akumulacja węgla w biomasie drzew, zwłaszcza w drewnie (pień, grubsze gałęzie), które stanowi duży i relatywnie trwały rezerwuar.
Dlatego odpowiedź "wbudowywanie w drewno." jest poprawna: podczas fotosyntezy CO2 jest asymilowany, a następnie węgiel staje się składnikiem związków organicznych budujących tkanki roślin. Gdy przyrost drzewostanu jest dodatni, rośnie zapas węgla w biomasie, co jest właśnie praktycznym ujęciem sekwestracji w gospodarce leśnej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "pochłanianie przez torfowiska." – torfowiska mogą być bardzo dużym magazynem węgla, ale to inny typ ekosystemu niż typowy mechanizm wskazywany w pytaniu osadzonym w leśnictwie. Ponadto torfowiska mogą w różnych warunkach emitować część gazów cieplarnianych; sama informacja "pochłanianie" nie oddaje istoty sekwestracji w drewnie.
- "wydzielanie poprzez fazę jasną fotosyntezy." – w fotosyntezie rośliny pobierają CO2 (asymilacja w fazie ciemnej/cyklu Calvina), a nie go "wydzielają". "Faza jasna" dotyczy przede wszystkim przemian energii i nie jest procesem emisji CO2 jako mechanizmu sekwestracji.
- "magazynowanie gazu w cewkach i jamkach." – cewki i jamki to elementy budowy drewna odpowiedzialne za przewodzenie wody i właściwości strukturalne. Sekwestracja nie polega na "magazynowaniu gazu" w takich przestrzeniach, tylko na chemicznym związaniu węgla w materii organicznej (np. celuloza, lignina).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz słowo "sekwestracja", myśl o trwałym zapasie węgla (biomasa, gleba, martwe drewno, produkty drzewne), a nie o chwilowym etapie reakcji fotosyntezy czy o "przechowywaniu gazu" w przestrzeniach anatomicznych.
