Sensytometr to przyrząd używany w sensytometrii, czyli w badaniu właściwości materiałów światłoczułych (filmów, papierów) poprzez porównywanie ich reakcji na ściśle kontrolowaną ekspozycję. Kluczową funkcją sensytometru jest więc naświetlenie próbek sensytometrycznych znanymi ilościami światła (najczęściej w postaci stopniowanej skali ekspozycji). Taka próbka po wywołaniu tworzy sensytogram, który pozwala analizować zależność gęstości obrazu od ekspozycji (krzywa D–logE).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Odpowiedź o pomiarze ziarnistości dotyczy innego typu badań. Ziarnistość ocenia się metodami pomiarowymi/mikroskopowymi lub specjalistycznymi analizatorami, a nie urządzeniem do wykonywania kontrolowanej ekspozycji.
- Odpowiedź o naświetleniu i obróbce chemicznej łączy dwa różne etapy. Sensytometr wykonuje ekspozycję, natomiast obróbkę chemiczną realizuje się w procesorze/laboratorium (wywoływarka, kuwety, proces C-41/E-6/BW itp.). W praktyce kontrola procesu polega na tym, że ekspozycja jest znormalizowana, a następnie obserwuje się wpływ wywoływania na wynik.
- Odpowiedź o pomiarze gęstości optycznej sensytogramów opisuje zadanie densytometru. Densytometr mierzy gęstość optyczną pól na filmie/papierze, natomiast sensytometr przygotowuje próbkę do takiego pomiaru poprzez znaną ekspozycję.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "znane ilości światła" lub "skalowana ekspozycja", zwykle chodzi o urządzenie ekspozycyjne (sensytometr). Jeśli mowa o "gęstości optycznej", najczęściej chodzi o urządzenie pomiarowe (densytometr).
