KWALIFIKACJA ROL4 - STYCZEŃ 2021

PYTANIE NR 18.
Sianokiszonka z traw łąkowych należy do pasz
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Sianokiszonka z traw łąkowych jest paszą powstającą z zakonserwowanej zielonki o dużej zawartości wody i włókna. Takie pasze stanowią bazę żywienia przeżuwaczy i zalicza się je do pasz objętościowych, a nie do pasz treściwych, mineralnych ani syntetycznych.

Pełne wyjaśnienie:

Sianokiszonka (zwykle z traw lub mieszanek traw z motylkowatymi) to zakonserwowana zielonka, w której trwałość uzyskuje się dzięki procesom fermentacyjnym zachodzącym w warunkach ograniczonego dostępu powietrza. Niezależnie od tego, czy trawa jest skarmiana jako zielonka, siano, kiszonka czy sianokiszonka, jej zasadnicza rola w dawce wynika z wysokiej zawartości włókna i "objętości" paszy.

Dlatego odpowiedź "objętościowych" jest właściwa: pasze objętościowe to m.in. zielonki, siano, kiszonki i sianokiszonki oraz inne pasze o większej zawartości włókna, które zajmują dużą objętość w żwaczu i wspierają prawidłowe przeżuwanie.

Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?

  • "treściwych" – pasze treściwe to zazwyczaj ziarna zbóż, śruty, otręby i inne komponenty o dużej koncentracji energii lub białka w suchej masie i mniejszym udziale włókna. Sianokiszonka nie spełnia tych cech.
  • "mineralnych" – pasze mineralne to dodatki uzupełniające składniki mineralne (np. mieszanki mineralne, sól pastewna). Sianokiszonka jest paszą podstawową, a nie mineralnym dodatkiem.
  • "syntetycznych" – taka kategoria nie dotyczy typowego podziału pasz stosowanego w praktyce żywienia zwierząt gospodarskich w tym znaczeniu. Sianokiszonka jest paszą naturalną pochodzenia roślinnego.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się "objętościowe" i "treściwe", rozstrzygaj po włóknie i roli w dawce. Produkty z traw i użytków zielonych (w tym sianokiszonka) prawie zawsze klasyfikuje się jako pasze objętościowe.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Sianokiszonka to zakonserwowana zielonka (najczęściej trawy łąkowe) podsuszona i zakiszona w warunkach ograniczonego dostępu tlenu. Ma zwykle więcej suchej masy niż typowa kiszonka z zielonki, ale nadal jest paszą roślinną bogatą we włókno.
Do pasz objętościowych zalicza się m.in. zielonki, siano, kiszonki i sianokiszonki oraz inne pasze o większej zawartości włókna. Są one podstawą dawek dla przeżuwaczy, bo wspierają pracę żwacza i przeżuwanie.
O przynależności do grupy decyduje głównie skład i rola w dawce. Sianokiszonka ma dużo włókna i "wypełnia" przewód pokarmowy, więc jest objętościowa. Pasze treściwe (np. ziarna, śruty) mają większą koncentrację energii i mniej włókna.
Zwykle nie zmienia podstawowej grupy w podziale objętościowe/treściwe. Trawa pozostaje paszą objętościową niezależnie od tego, czy jest skarmiana jako zielonka, siano czy sianokiszonka. Konserwacja wpływa na trwałość i wartość pokarmową, ale nie robi z niej paszy treściwej.
Patrz na typ surowca i włókno. Produkty z użytków zielonych (trawy, lucerna w formie zielonki/siana/kiszonki) to najczęściej objętościowe. Ziarna zbóż, śruty poekstrakcyjne i koncentraty białkowe/energetyczne to typowe pasze treściwe.
Pasze mineralne to dodatki uzupełniające makro- i mikroelementy, np. sól pastewna lub mieszanki mineralno-witaminowe. Nie stanowią bazy dawki, tylko jej uzupełnienie. Dlatego sianokiszonka nie może być zaliczona do pasz mineralnych.
Najczęściej kojarzy się ją z żywieniem bydła (mlecznego i opasowego) oraz innych przeżuwaczy, bo dobrze wspiera pracę żwacza. W praktyce może być też stosowana w innych systemach żywienia, ale kluczowe jest to, że pozostaje paszą objętościową.
Częsty błąd to wybór "treściwych" dla każdej paszy "ważnej energetycznie" albo mylenie kategorii dodatków (mineralnych) z paszami podstawowymi. Pomaga prosta zasada: trawy i ich konserwaty (siano/sianokiszonka) to objętościowe, a ziarna i śruty to treściwe.
Włókno stymuluje żucie i przeżuwanie, wpływa na wydzielanie śliny oraz stabilizuje warunki fermentacji w żwaczu. Dzięki temu dawka oparta na paszach objętościowych (w tym sianokiszonce) sprzyja prawidłowej pracy przewodu pokarmowego przeżuwaczy.
Sianokiszonkę przygotowuje się zwykle w okresach zbioru runi łąkowej, gdy pogoda utrudnia dosuszenie na siano lub gdy chce się ograniczyć straty. Daje to możliwość zabezpieczenia paszy na okres jesienno-zimowy przy dobrej jakości żywieniowej.
info

Około 84% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnio łatwe

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że sianokiszonka z traw łąkowych jest paszą powstającą z zakonserwowanej zielonki o dużej zawartości wody i włókna.

Materiały:

  • Podręcznik/skompendium do żywienia zwierząt gospodarskich (działy: klasyfikacja pasz, pasze z użytków zielonych)
  • Materiały szkolne z produkcji roślinnej i łąkarstwa (konserwacja zielonek: siano, sianokiszonka, kiszonka)
  • Notatki z zajęć praktycznych: przykładowe dawki dla bydła z rozbiciem na pasze objętościowe i treściwe

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego