Sieć 192.168.0.0/25 ma prefiks długości 25 bitów, czyli maskę 255.255.255.128. Oznacza to, że w ostatnim oktecie 1 bit należy do części sieci, a 7 bitów do części hosta.
Skutek praktyczny jest taki, że "krok podsieci" w ostatnim oktecie wynosi 128. W obrębie 192.168.0.0/24 powstają więc dwie podsieci:
- 192.168.0.0/25 obejmuje adresy 192.168.0.0–192.168.0.127
- 192.168.0.128/25 obejmuje adresy 192.168.0.128–192.168.0.255
Dla pierwszej podsieci (192.168.0.0/25):
- adres sieci to 192.168.0.0
- adres rozgłoszeniowy to 192.168.0.127
- adresy hostów (np. stacji roboczych) to 192.168.0.1–192.168.0.126
Odpowiedź "192.168.0.100" jest poprawna, bo znajduje się w zakresie adresów tej podsieci i jest typowym adresem hosta.
Pozostałe propozycje są błędne z następujących powodów:
- "192.168.1.25" nie należy do sieci 192.168.0.0/25, bo ma inny trzeci oktet (jest to inna sieć 192.168.1.0/24 lub jej fragment, zależnie od maski).
- "192.168.1.1" również jest w innej sieci niż 192.168.0.0/25.
- "192.168.0.192" wprawdzie zaczyna się od 192.168.0, ale przy /25 należy do drugiej podsieci 192.168.0.128/25 (bo 192 ≥ 128), więc nie jest adresem hosta w 192.168.0.0/25.
Wskazówka egzaminacyjna: przy /25 zawsze sprawdzaj, czy ostatni oktet mieści się w przedziale 0–127 (pierwsza podsieć) czy 128–255 (druga podsieć). To najszybszy sposób weryfikacji przynależności adresu do podsieci.
