Siew zimowy do gruntu polega na wysiewie nasion w okresie późnej jesieni lub zimą (w praktyce tak, aby nasiona nie skiełkowały od razu, lecz "czekały" w glebie do momentu poprawy warunków). Taka technologia ma sens tylko wtedy, gdy gatunek dobrze znosi chłód, a jego nasiona oraz młode siewki nie są skrajnie wrażliwe na niskie temperatury.
Odpowiedź "marchew." jest właściwa, ponieważ marchew jest warzywem o stosunkowo małych wymaganiach cieplnych w początkowym okresie uprawy i bywa wysiewana bardzo wcześnie. Wysiew w terminie zimowym (w odpowiednich warunkach stanowiska i pogody) jest rozważany jako sposób na możliwie wczesne wschody i rozpoczęcie wegetacji, gdy tylko warunki glebowe na to pozwolą.
Pozostałe propozycje nie pasują do idei siewu zimowego:
- "ogórka." – ogórek jest gatunkiem ciepłolubnym, wymagającym wyższych temperatur gleby i powietrza; zimny grunt i przymrozki powodują słabe wschody lub uszkodzenia roślin.
- "fasoli." – fasola również jest wrażliwa na chłód i przymrozki; zbyt wczesny siew w zimną glebę zwiększa ryzyko gnicia nasion i niepowodzenia wschodów.
- "grochu." – groch jest bardziej odporny na chłód niż gatunki ciepłolubne, ale w tym zestawie pytań wskazana prawidłowa odpowiedź dotyczy marchwi; na egzaminie kluczowe jest rozpoznanie, że marchew jest typowym przykładem warzywa nadającego się do bardzo wczesnych terminów siewu.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o termin siewu najpierw odrzuć gatunki typowo ciepłolubne, a następnie wybierz te, które w praktyce polowej wysiewa się możliwie wcześnie w chłodniejszą glebę.
