Skala Katza (Katz Index of Independence in Activities of Daily Living) jest narzędziem oceny funkcjonalnej samodzielności osoby w zakresie podstawowych, prostych czynności życia codziennego, czyli ADL. W praktyce opiekuńczej pozwala szybko oszacować, czy podopieczny radzi sobie sam, czy wymaga pomocy w typowych aktywnościach samoobsługowych.
Poprawna jest odpowiedź: "prostych czynności życia codziennego." To właśnie ten obszar mierzy skala Katza: ocenia się stopień niezależności w czynnościach samoobsługowych (np. mycie, ubieranie, korzystanie z toalety, przemieszczanie, jedzenie). Wynik pomaga zaplanować opiekę, dobrać zakres wsparcia i monitorować postępy lub pogorszenie sprawności.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "ryzyka powstania odleżyn." To inny cel oceny. Ryzyko odleżyn ocenia się zwykle skalami skoncentrowanymi na czynnikach skórnych i pielęgnacyjnych (np. mobilność, wilgotność skóry, odżywienie), a nie skalą ADL Katza.
- "stanu świadomości." Ocena świadomości należy do narzędzi neurologicznych/klinicznych (dotyczących orientacji, reakcji, kontaktu), a nie do skali funkcjonalnej ADL.
- "złożonych czynności życia codziennego." Złożone czynności (IADL) dotyczą m.in. robienia zakupów, gospodarowania pieniędzmi, korzystania z telefonu czy przyjmowania leków. To inny obszar niż podstawowe ADL i wymaga innych narzędzi (np. skale IADL).
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj rozróżnienie: ADL = proste samoobsługowe czynności "przy sobie", IADL = bardziej złożone czynności "w otoczeniu" (dom, zakupy, finanse). Jeśli w pytaniu pojawia się "Katz", najczęściej chodzi o ADL.