Średnie wykorzystanie ładowności składu rozumiemy jako udział (wskaźnik) rzeczywistej masy przewożonego ładunku w maksymalnej możliwej masie ładunku wynikającej z ładowności taboru.
Krok 1: policz maksymalną ładowność składu.
Skład ma 16 wagonów, każdy o ładowności 70 t, więc maksymalnie może zabrać 16 × 70 t.
Krok 2: policz średni załadunek składu.
Średnio każdy wagon ma 65 t ładunku, więc cały skład średnio przewozi 16 × 65 t.
Krok 3: zbuduj wskaźnik wykorzystania.
Wykorzystanie = (16 × 65) / (16 × 70). Liczba 16 występuje w liczniku i mianowniku, więc się skraca. Zostaje 65/70 = 0,92857…
Krok 4: zaokrąglij wynik.
0,92857… ≈ 0,93 (czyli około 93%).
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- Wyniki około 0,76–0,77 zwykle wynikają z nieprawidłowego użycia dodatkowych danych (np. dystansu 500 km) albo zbudowania złego ilorazu (np. 70/65, różnicy zamiast stosunku, itp.).
- Wynik około 0,95 sugeruje zawyżenie wykorzystania przez błędne zaokrąglenie lub pomylenie danych (np. przyjęcie większego średniego załadunku niż 65 t).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy "wykorzystania", "obciążenia", "zapełnienia", najczęściej szukasz wskaźnika w postaci ułamka: wartość rzeczywista / wartość maksymalna. Zbędne liczby w treści mogą służyć do sprawdzenia, czy potrafisz wybrać właściwy model obliczeń.
