Sklerometr, często nazywany młotkiem Schmidta, jest przyrządem do badań nieniszczących betonu. Pomiar polega na uderzeniu elementu betonowego znormalizowaną energią i odczytaniu tzw. liczby odbicia (sprężystego odskoku). Wynik ten koreluje z twardością warstwy przypowierzchniowej, a w konsekwencji może służyć do szacowania wytrzymałości betonu (najczęściej wytrzymałości na ściskanie) przy użyciu odpowiednich krzywych korelacyjnych.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź "wytrzymałości betonu"? Ponieważ sklerometr nie mierzy bezpośrednio naprężeń niszczących w laboratorium, lecz dostarcza wskaźnika (liczby odbicia), który wykorzystuje się do oceny/porównania jakości betonu i wstępnej oceny jego wytrzymałości w konstrukcji.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "zbrojenia metodą magnetyczną" – lokalizacja i ocena zbrojenia wymaga detektorów zbrojenia/urządzeń elektromagnetycznych (np. pachometrów). Sklerometr nie służy do wykrywania prętów ani ich średnicy czy otuliny.
- "składu chemicznego betonu" – skład chemiczny bada się metodami laboratoryjnymi (analizy chemiczne, badania próbek, spektrometria itp.). Sklerometr wykonuje pomiar mechaniczny związany z odbiciem, a nie analizę chemiczną.
- "stopnia korozji elementów stalowych" – korozję stali ocenia się innymi metodami (oględziny, pomiary grubości, badania elektrochemiczne, NDT metali). Sklerometr jest przeznaczony do betonu i nie daje miarodajnej oceny stopnia korozji stali.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się sklerometr/młotek Schmidta, kojarz go z hasłami: "beton", "liczba odbicia", "badanie nieniszczące", "szacowanie wytrzymałości". Pamiętaj też o ograniczeniach: wynik zależy m.in. od stanu powierzchni, wilgotności i karbonatyzacji, więc jest to metoda oceny pośredniej.
