Skrawarka obwodowa (nazywana też obwiedniową) jest maszyną, której bezpośrednim wyrobem jest fornir. W trakcie pracy kłoda jest zamocowana w uchwycie i obraca się wokół własnej osi, a stały nóż skrawa z jej powierzchni ciągłą taśmę cienkiego drewna o zadanej grubości. Taki półprodukt wykorzystuje się następnie w dalszych operacjach technologicznych.
Odpowiedź "forniru." jest poprawna, bo opisuje dokładnie to, co powstaje na skrawarce: cienkie arkusze/taśma drewna przeznaczone np. do okleinowania, elementów dekoracyjnych oraz jako materiał do wytwarzania sklejki.
Odpowiedź "sklejki." jest niepoprawna, ponieważ sklejka nie powstaje na etapie skrawania. Sklejka jest wyrobem wielowarstwowym, który otrzymuje się dopiero po suszeniu forniru, nałożeniu kleju i sprasowaniu arkuszy (zwykle z naprzemiennym układem włókien). Skrawarka dostarcza materiał wejściowy do tego procesu, ale nie wykonuje klejenia ani prasowania.
Odpowiedzi "płyty wiórowej." oraz "płyty pilśniowej." są niepoprawne, bo te materiały drewnopochodne produkuje się innymi metodami: z wiórów (płyty wiórowe) albo z włókien (płyty pilśniowe), z udziałem rozdrabniania surowca, suszenia frakcji i prasowania. Skrawanie obwiedniowe nie wytwarza wiórów ani włókien, tylko fornir. Na egzaminie warto pamiętać rozróżnienie: skrawarka/łuszczarka → fornir, a dopiero fornir + klejenie/prasowanie → sklejka.
