W nazewnictwie gastronomicznym i hotelarskim spotyka się różne określenia zestawów śniadaniowych. Śniadanie proste bywa traktowane jako synonim śniadania kontynentalnego, czyli wariantu lekkiego i nieskomplikowanego.
Najważniejszą cechą śniadania kontynentalnego jest to, że opiera się na podstawowych elementach: zwykle pieczywie (np. bułka, tost), dodatku do pieczywa (np. masło, dżem) oraz napoju (np. kawa, herbata). W zależności od zakładu mogą pojawić się też proste dodatki, ale ideą jest brak "ciężkiej" części na ciepło typowej dla śniadania angielskiego.
Dlatego odpowiedź "kontynentalne." pasuje do sformułowania "śniadanie proste". Pozostałe propozycje to nazwy odnoszące się do innych, bardziej specyficznych wariantów lub określeń funkcjonujących w tradycji/karcie dań, a nie do synonimu "prostego" w sensie klasyfikacyjnym.
- "angielskie." kojarzy się z bogatszym, często ciepłym zestawem (większa liczba składników i bardziej sycący charakter), więc nie jest to odpowiednik "prostego".
- "wiedeńskie." odnosi się do odrębnego nazewnictwa/kompozycji spotykanej w części materiałów i kart menu; nie jest standardowym synonimem określenia "proste".
- "myśliwskie." to określenie stylizowane, mogące sugerować cięższe, mięsne dodatki; również nie odpowiada terminowi "proste" rozumianemu jako kontynentalne.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "proste", szukaj nazwy odpowiadającej zestawowi podstawowemu i lekkiego typu, a nie wariantom kojarzonym z rozbudowanymi elementami na ciepło lub z nazwami regionalnymi/stylizowanymi.
