Oznaczenie SnSb9Cu4 jest zapisem składu stopu z użyciem symboli chemicznych. Kluczowa zasada interpretacji jest taka, że pierwszy symbol wskazuje składnik bazowy (metal, którego jest najwięcej), a kolejne symbole z liczbami opisują udziały dodatków stopowych w przybliżeniu procentowo.
W tym przypadku:
- Sn oznacza cynę, więc jest to stop cyny,
- Sb9 oznacza dodatek antymonu na poziomie ok. 9%,
- Cu4 oznacza dodatek miedzi na poziomie ok. 4%.
Dlatego poprawne jest sformułowanie: "cyny z dodatkiem ok. 9% antymonu i 4% miedzi" (zwróć uwagę, że w języku polskim poprawna forma to "antymonu", a nie "antymony").
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Wariant z "9% cynku" wprowadza Zn, którego w oznaczeniu nie ma. Mylenie Sb z Zn to częsty błąd wynikający z podobieństwa symboli lub automatycznego "dopisywania" popularnych dodatków.
- Warianty zaczynające się od "cynku z dodatkiem…" zmieniają metal bazowy. Gdyby stop był na bazie cynku, oznaczenie zaczynałoby się od Zn, a tutaj wyraźnie stoi Sn.
- Wariant "cynku z dodatkiem ok. 9% antymonu i 4% miedzi" miesza oba powyższe błędy: zmienia bazę na Zn i jednocześnie ignoruje, że w oznaczeniu bazą jest Sn.
W praktyce (np. w odlewni i przy oprzyrządowaniu) taka umiejętność pozwala szybko sprawdzić, czy używany materiał odpowiada dokumentacji technologicznej i czy nie doszło do pomyłki magazynowej. Na egzaminie warto najpierw nazwać symbole (Sn=cyna, Sb=antymon, Cu=miedź), a dopiero potem odczytać liczby jako udziały dodatków.
