Wskaźnik ogólnego zadłużenia opisuje, jaka część majątku (aktywów) przedsiębiorstwa jest finansowana kapitałami obcymi, czyli zobowiązaniami. W praktyce jest to miara "uzależnienia" firmy od finansowania długiem. Interpretacja trendu jest kluczowa: liczy się nie tylko poziom wskaźnika w jednym roku, ale też to, jak zmienia się on w czasie.
Jeżeli w następujących po sobie latach obserwujemy spadek poziomu tego wskaźnika, oznacza to, że udział zobowiązań w finansowaniu aktywów maleje. Najczęściej wynika to z: spłaty długu, ograniczenia zaciągania nowych zobowiązań, wzrostu kapitałów własnych (np. zatrzymanie zysku) lub wzrostu aktywów finansowanych w większym stopniu kapitałem własnym. Taki kierunek zmian jest zwykle oceniany jako poprawa bezpieczeństwa finansowego, czyli wzrost samodzielności finansowej przedsiębiorstwa.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Odpowiedź "zwiększenie stopnia zadłużenia przedsiębiorstwa" jest sprzeczna z informacją o spadku wskaźnika: spadek oznacza mniejszy, a nie większy udział długu.
- Odpowiedź "osłabienie samodzielności finansowej przedsiębiorstwa" odwraca sens ekonomiczny: mniejszy udział kapitałów obcych zwykle zwiększa niezależność finansową, a nie ją osłabia.
- Odpowiedź "zwiększenie finansowania majątku przedsiębiorstwa kapitałami obcymi" również opisuje sytuację odwrotną do tej, którą wskazuje trend spadkowy (to byłoby typowe dla wzrostu wskaźnika zadłużenia).
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o wskaźniki zadłużenia zawsze przetłumacz słownie kierunek zmiany: "spadek zadłużenia" = "mniej długu w strukturze finansowania" = "większa niezależność od wierzycieli".
