W działaniach uświadamiających i popularyzatorskich z zakresu bezpieczeństwa pracy liczy się przede wszystkim zasięg, trwałość przekazu oraz jednoznaczność komunikatu. Odpowiedź "filmy, prasę specjalistyczną, książki specjalistyczne oraz znaki graficzne" łączy kanały, które wzajemnie się uzupełniają.
Filmy ułatwiają zrozumienie mechanizmów wypadków, pokazują prawidłowe i błędne zachowania oraz oddziałują na uwagę. Prasa i książki specjalistyczne zapewniają pogłębioną, uporządkowaną wiedzę (opis zagrożeń, dobór środków ochrony, przykłady zdarzeń), do której można wracać i na niej budować procedury lub szkolenia. Znaki graficzne działają "tu i teraz" w środowisku pracy: są krótkie, powtarzalne i mają funkcję ostrzegawczą/nakazową, dzięki czemu wspierają szybkie decyzje w sytuacjach ryzyka.
Pozostałe propozycje są mniej trafne jako "najskuteczniejsze" w ujęciu ogólnym. "Gazetki ścienne, gazety zakładowe, hasła" często mają ograniczony zasięg, krótką żywotność i bywają traktowane jako tło informacyjne. "Slajdy, odczyty, broszury, graficzne znaki bezpieczeństwa" mieszają narzędzia typowo szkoleniowe (odczyt, slajdy) z materiałami do samodzielnego wykorzystania; ponadto brak tu wyraźnego akcentu na źródła specjalistyczne. "Plakaty, wykresy statystyczne, ulotki" mogą wspierać kampanię, ale wykresy statystyczne nie zawsze są zrozumiałe dla wszystkich pracowników, a ulotki i plakaty są łatwe do zignorowania i rzadziej budują trwałą kompetencję.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się jednocześnie formy angażujące, źródła merytoryczne i standaryzowane komunikaty wizualne, zwykle jest to zestaw bardziej kompleksowy niż same materiały krótkie (hasła, ulotki) lub same narzędzia prezentacyjne (slajdy).
