Narzędzia atraumatyczne są zaprojektowane tak, aby podczas chwytania i manipulacji możliwie minimalizować uraz tkanek. Jednym z elementów konstrukcyjnych są specjalne żłobienia (rowkowanie/teksturowanie) na powierzchniach roboczych, zwykle w obrębie szczęk lub części chwytnej.
Takie żłobienia spełniają funkcję praktyczną: zwiększają przyczepność i stabilność chwytu, co pozwala utrzymać tkankę przy użyciu mniejszej siły zacisku. W efekcie nacisk rozkłada się korzystniej, zmniejsza się poślizg, a ryzyko uszkodzeń (otarcia, pęknięcia, zgniecenia) jest mniejsze. Dlatego poprawne jest stwierdzenie, że żłobienia chronią tkanki lub narządy.
Odpowiedź "miażdżą tkanki lub narządy" jest błędna, bo opisuje skutek nadmiernego ucisku i działania narzędzi urazowych; narzędzia atraumatyczne dążą do odwrotnego efektu. Odpowiedź "odcinają tkanki lub narządy" jest niepoprawna, ponieważ odcinanie jest celem narzędzi tnących (np. nożyczek, skalpeli), a nie powierzchni chwytnej z żłobieniami. Odpowiedź "rozszerzają tkanki lub narządy" myli funkcję chwytaków z narzędziami rozwierającymi/rozszerzającymi, gdzie mechanizm działania i geometria końcówek są inne.
Z perspektywy technika sterylizacji medycznej warto pamiętać, że żłobienia to także miejsca potencjalnie trudniejsze do doczyszczenia. Po procesie mycia i dezynfekcji konieczna jest uważna kontrola wizualna czystości oraz stanu powierzchni roboczych: uszkodzenia, zadziory lub wytarcia mogą zmienić charakter narzędzia i zwiększyć ryzyko urazu u pacjenta.
