W praktyce technologii odzieży dobór parametrów prasowania zależy od rodzaju włókna, splotu oraz wykończenia materiału. Len (włókno naturalne roślinne) zwykle dobrze znosi wysokie temperatury prasowania, a jednocześnie ma skłonność do silnego gniecenia się. Z tego powodu, aby skutecznie rozprostować zagniecenia, często stosuje się prasowanie z wilgocią (na mokro) lub z parą.
Odpowiedź "200°C, na mokro." jest zgodna z ogólną zasadą: wysoka temperatura jest dopuszczalna, a dodatek wilgoci poprawia plastyczność włókien i pozwala szybciej uzyskać gładką powierzchnię bez nadmiernego tarcia stopą żelazka.
- Opcja "200°C, na sucho." jest mniej właściwa, bo brak wilgoci utrudnia wygładzanie lnu i może zwiększać ryzyko wybłyszczenia powierzchni lub miejscowego przegrzania (zwłaszcza na kantach, szwach i przy docisku).
- Opcja "150°C, na mokro." bywa stosowana dla materiałów bardziej wrażliwych, ale dla typowego lnu może nie dać pełnego efektu wygładzenia – uczeń może pomylić parametry z tkaninami mieszanymi lub delikatniejszymi.
- Opcja "150°C, na sucho." łączy dwie cechy, które zwykle pogarszają rezultat na lnie: zbyt niska temperatura i brak wilgoci, co sprzyja pozostawaniu zagnieceń oraz wydłuża czas prasowania.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się "na mokro/na sucho", nie wybieraj tylko po temperaturze. Oceń, czy dany materiał wymaga wilgoci do skutecznego rozprasowania oraz czy "na sucho" nie zwiększa ryzyka wad wykończeniowych.
