W rachunkowości (przy podejściu liniowym) roczna stopa amortyzacji wynika bezpośrednio z przyjętego okresu ekonomicznej użyteczności. Jeżeli jednostka oceniła, że środek trwały będzie przynosił korzyści ekonomiczne przez 8 lat, to przy równomiernym rozłożeniu kosztu w czasie przyjmuje się, że każdego roku "zużywa się" taka sama część wartości.
Obliczenie stawki rocznej przebiega następująco:
- stawka roczna = 1 / okres użyteczności
- stawka roczna = 1/8 = 0,125
- po zamianie na procent: 0,125 × 100% = 12,5%
Dlaczego pozostałe propozycje są niepoprawne?
- "10%" odpowiadałoby okresowi 10 lat (bo 1/10 = 10%). To typowy błąd wynikający z wybierania "okrągłych" stawek bez sprawdzenia odwrotności okresu.
- "100%" oznaczałoby pełne zamortyzowanie w 1 rok (1/1 = 100%), co nie pasuje do założonych 8 lat użyteczności.
- "125%" jest nielogiczne dla rocznej stawki liniowej, bo przekracza 100% i sugerowałoby "zużycie" większe niż całość w jednym roku. To zwykle efekt pomylenia 12,5% z 125% (błąd przecinka).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze wykonaj szybki test sensowności. Jeśli okres to 8 lat, stawka musi być wyraźnie mniejsza niż 20% (bo 1/5 = 20%), a większa niż 10% (bo 1/10 = 10%). Wynik 12,5% mieści się w tym zakresie.