W doborze propozycji czasu wolnego dla 16-latka z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym należy kierować się trzema praktycznymi kryteriami: bezpieczeństwem, realnością wykonania oraz korzyścią zdrowotną wynikającą z większej aktywności ruchowej (tu szczególnie ważną przy otyłości).
Odpowiedź "Gry i zabawy ruchowe, spacery, pływanie." spełnia te kryteria. Spacery są łatwe do zaplanowania, można regulować tempo i czas trwania, a asystent może na bieżąco obserwować samopoczucie osoby. Gry i zabawy ruchowe dają urozmaicenie i zwiększają motywację, a przy umiarkowanej niepełnosprawności intelektualnej można dobrać proste zasady i przewidywalny przebieg. Pływanie jest często polecane przy nadmiernej masie ciała, ponieważ odciąża stawy i pozwala trenować wydolność; równocześnie wymaga zapewnienia zasad bezpieczeństwa (nadzór, regulamin obiektu, ocena umiejętności pływackich).
Pozostałe propozycje są mniej trafne w kontekście otyłości lub bezpieczeństwa/realności:
- "Piesze wycieczki, treningi kulinarne, wyjścia do kina." – wycieczki piesze mogą być wartościowe, ale "treningi kulinarne" nie są aktywnością ruchową, a kino ma charakter siedzący; zestaw nie wzmacnia celu prozdrowotnego.
- "Oglądanie telewizji, zajęcia na siłowni, gry w karty." – telewizja i karty to aktywności siedzące, a siłownia może być zbyt wymagająca organizacyjnie i obciążająca bez właściwego doboru ćwiczeń oraz nadzoru (ryzyko przeciążeń, zbyt duża intensywność).
- "Czytanie książek, słuchanie muzyki, spotkania towarzyskie." – wspierają rozwój i relacje, ale nie odpowiadają na problem otyłości, bo nie zwiększają aktywności fizycznej.
W praktyce asystent powinien dodatkowo dostosować propozycję do preferencji osoby, zadbać o stałą rutynę (np. krótsze, częstsze spacery) oraz monitorować tolerancję wysiłku, nawodnienie i warunki pogodowe.
