Dobry preparat do dezynfekcji powinien w pierwszej kolejności spełniać cel, dla którego się go używa, czyli realnie ograniczać liczbę drobnoustrojów do poziomu bezpiecznego. Dlatego cecha "skuteczny" jest podstawowa: bez niej nawet najprzyjemniejszy w użyciu środek nie zapewni właściwej higieny w gabinecie.
Równie ważna jest "nietoksyczność", rozumiana praktycznie jako możliwie małe ryzyko szkód dla zdrowia przy prawidłowym stosowaniu: mniejsze ryzyko podrażnień skóry i dróg oddechowych, uczuleń czy zatruć. W środowisku gabinetu kosmetycznego personel ma częsty kontakt z preparatami, więc bezpieczeństwo użytkownika i klienta jest kryterium kluczowym.
Cecha "biodegradowalny" jest istotna z punktu widzenia ochrony środowiska i odpowiedzialnego doboru chemii. Preparat, który łatwiej ulega rozkładowi, zwykle mniej obciąża środowisko po spłukaniu lub utylizacji pozostałości (przy zachowaniu zasad postępowania z odpadami).
Pozostałe propozycje są mniej trafne, bo eksponują kryteria drugorzędne lub marketingowe:
- "tani" – koszt ma znaczenie organizacyjne, ale nie może być ważniejszy niż skuteczność i bezpieczeństwo; wybór "najtańszego" środka może zwiększać ryzyko nieprawidłowej dezynfekcji.
- "o miłym zapachu" – zapach nie świadczy o działaniu biobójczym; może wręcz wynikać z dodatków zapachowych zwiększających ryzyko alergii.
- "trwały" – trwałość/stabilność może być przydatna logistycznie, ale nie zastępuje kryteriów skuteczności i nietoksyczności; ponadto "trwały" bywa mylony z "silny", co nie musi oznaczać bezpieczny.
W nauce do egzaminu warto pamiętać kolejność priorytetów: skuteczność i bezpieczeństwo są pierwsze, a cechy użytkowe (cena, zapach) są wtórne.
