W układzie TN-S ochrona przeciwporażeniowa przez samoczynne wyłączenie zasilania (SWZ) polega na tym, że przy uszkodzeniu (np. zwarciu do obudowy) pojawia się prąd zwarciowy, a zabezpieczenie nadprądowe ma zadziałać na tyle szybko, aby ograniczyć czas narażenia na niebezpieczne napięcie dotykowe.
Sam pomiar impedancji pętli zwarcia (Zs) daje informację o "łatwości" przepływu prądu w obwodzie zwarcia. Żeby jednak ocenić skuteczność SWZ, trzeba jeszcze odnieść Zs do parametrów zastosowanego aparatu zabezpieczającego. Kluczowy jest tu prąd wyłączający, czyli taki prąd zwarciowy, przy którym wyłącznik nadprądowy zadziała (spełni warunek wyłączenia w wymaganym czasie wynikającym z zasad ochrony).
Odpowiedź "wartość prądu wyłączającego" jest poprawna, bo bez ustalenia tej wartości nie da się sprawdzić, czy spodziewany prąd zwarcia (wynikający z Zs oraz napięcia) zapewni zadziałanie członu zwarciowego wyłącznika.
Pozostałe odpowiedzi dotyczą innych zagadnień:
- "zwarciowa zdolność łączeniowa" mówi, jaki maksymalny prąd zwarciowy aparat jest w stanie bezpiecznie wyłączyć bez zniszczenia. To ważne w doborze aparatu, ale nie rozstrzyga, czy przy danym Zs wyłącznik zadziała wystarczająco szybko.
- "czas zadziałania wyzwalacza zwarciowego" jest elementem charakterystyki, ale w praktycznej weryfikacji SWZ punktem odniesienia jest warunek zadziałania przy określonym prądzie (stąd potrzeba określenia prądu wyłączającego dla danego typu/charakterystyki). Sam "czas" bez prądu nie jest parametrem do podstawienia w sprawdzeniu.
- "próg zadziałania wyzwalacza przeciążeniowego" odnosi się do przeciążeń (długotrwałych nadprądów), a SWZ w układach TN rozpatruje się w kontekście prądów uszkodzeniowych/zwarciowych, gdzie decyduje człon zwarciowy.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści jest mowa o pomiarze Zs i SWZ, szukaj odpowiedzi związanej z charakterystyką zadziałania zabezpieczenia (prąd zadziałania/wyłączający), a nie z wytrzymałością zwarciową aparatu.
