KWALIFIKACJA DRM5 - STYCZEŃ 2020

PYTANIE NR 33.
Sprężyny jednostożkowe stosuje się do wykonania formatki sprężynowej
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Sprężyny jednostożkowe są kojarzone z formatkami, w których sprężyny pracują indywidualnie w "koszyczkach", dlatego poprawne jest wskazanie formatki koszyczkowej. Pozostałe określenia odnoszą się do innych rozwiązań sprężynowania lub nazw systemów, które nie opisują tego samego typu formatki.

Pełne wyjaśnienie:

Pytanie sprawdza znajomość nazewnictwa wkładów sprężynowych stosowanych w tapicerstwie. Kluczowe jest rozróżnienie, że "sprężyny jednostożkowe" wskazują na określoną konstrukcję sprężyny i sposób jej pracy w zespole (formatce), a "formatka sprężynowa" to gotowy element wkładu, który można montować w siedzisku lub oparciu.

Odpowiedź "koszyczkowej" jest zgodna z logiką terminologiczną: nazwa formatki odnosi się do rozwiązania, w którym sprężyny są osadzone/rozmieszczone w sposób "kieszeniowy/koszyczkowy", co pozwala im pracować bardziej niezależnie. To właśnie ten typ formatki jest łączony z użyciem sprężyn o konstrukcji jednostożkowej.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • "bonnell" – to nazwa innego, klasycznego systemu sprężyn, zwykle kojarzonego z połączonymi sprężynami o innej geometrii pracy. W praktyce uczniowie często wybierają tę odpowiedź, bo jest najbardziej rozpoznawalna.
  • "flex" – określenie bywa używane w odniesieniu do odmiennych rozwiązań podparcia/sprężynowania (np. elementów elastycznych), a nie do formatki z jednostożkowymi sprężynami.
  • "szlarafia" – to określenie nie opisuje tego samego typu formatki co rozwiązanie koszyczkowe; może być mylone przez podobieństwo brzmienia do innych terminów lub nazw materiałów.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się konkretny typ sprężyny, dopasuj odpowiedź do konstrukcji formatki, a nie do najbardziej znanej nazwy systemu. Warto też zwracać uwagę na spójność gramatyczną – końcówka w zdaniu sugeruje brakujące określenie rodzaju formatki.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Formatka sprężynowa to gotowy element wkładu sprężynowego (moduł), który montuje się w siedzisku lub oparciu. Zawiera sprężyny ułożone i połączone w określony sposób, dzięki czemu daje przewidywalną sprężystość i ułatwia powtarzalne wykonanie mebla.
Najczęściej rozpoznaje się to po konstrukcji sprężyn (kształt, liczba zwojów, sposób łączenia) oraz po tym, czy sprężyny pracują niezależnie, czy są ze sobą trwale połączone. Pomaga też sprawdzenie, czy sprężyny są umieszczone w "kieszeniach/koszyczkach", czy tworzą jedną połączoną siatkę.
W ujęciu terminologicznym formatka koszyczkowa wskazuje na sposób osadzenia sprężyn w oddzielnych "koszyczkach", co sprzyja bardziej niezależnej pracy punktowej. Sprężyny jednostożkowe są przyporządkowywane do takiej konstrukcji, dlatego w pytaniach testowych to skojarzenie bywa kluczowe.
Nie. "Bonnell" opisuje inny system sprężyn, zwykle łączonych w jedną strukturę pracującą bardziej "wspólnie". Sprężyny jednostożkowe odnoszą się do innej geometrii i innego sposobu pracy w zespole. Na egzaminie trzeba odróżniać nazwę systemu od opisu kształtu sprężyny.
Częsty błąd to wybór najbardziej znanej nazwy (np. rozpoznawalnego systemu) bez dopasowania do treści pytania. Drugi błąd to mylenie nazw handlowych z technicznymi. Trzeci to dopasowanie "na ucho" do końcówki zdania zamiast sprawdzenia, jaki typ konstrukcji jest opisany.
Formatki sprężynowe wybiera się, gdy potrzebna jest większa sprężystość, trwałość i powtarzalny komfort siedziska, a konstrukcja mebla na to pozwala. Pasy tapicerskie są często prostsze i szybsze w montażu, ale mogą dawać inne odczucia i wymagać innego doboru pianek oraz przekładek.
Typ sprężynowania decyduje o tym, czy nacisk rozkłada się bardziej punktowo, czy "falowo" na większej powierzchni. Konstrukcje z bardziej niezależną pracą sprężyn zwykle lepiej dopasowują się do obciążenia, natomiast systemy mocno połączone mogą dawać bardziej jednolite, sprężyste odbicie.
Najpierw ustala się, co było zastosowane oryginalnie (sprężyny, pasy, siatki), jaki jest stan stelaża i jakie są oczekiwania co do twardości. Potem dobiera się wkład o podobnej charakterystyce pracy, tak aby nie przeciążyć konstrukcji i zachować właściwą wysokość siedziska oraz współpracę z piankami i przekładkami.
Nie zawsze. Część określeń ma charakter branżowy lub handlowy i bywa różnie rozumiana w zależności od producenta czy regionu. Na egzaminie warto opierać się na definicjach omawianych w materiałach szkolnych oraz na jednoznacznych cechach konstrukcyjnych (kształt sprężyny, sposób łączenia, obecność kieszeni/koszyczków).
Najlepiej zrobić własną "ściągę pojęć" z rysunkami: typ sprężyny, typ formatki i typowe zastosowanie. Dobrze działa nauka przez porównanie: obok siebie wypisać cechy konstrukcji (kształt, łączenia, praca punktowa) i ćwiczyć dopasowanie nazwy do opisu. Unikaj zgadywania po samej rozpoznawalności nazwy.
info

Statystycznie 46% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Według specjalistów z branży: "Sprężyny jednostożkowe są kojarzone z formatkami, w których sprężyny pracują indywidualnie w "koszyczkach", dlatego poprawne jest wskazanie formatki koszyczkowej."

Źródła:

  • Wikipedia (PL): "Sprężyny kieszeniowe" – opis konstrukcji i zasady działania, https://pl.wikipedia.org/wiki/Spr%C4%99%C5%BCyny_kieszeniowe (dostęp: 2026-03-02)
  • Wikipedia (EN): "Bonnell spring" – charakterystyka systemu sprężyn Bonnell, https://en.wikipedia.org/wiki/Bonnell_spring (dostęp: 2026-03-02)

Materiały:

  • Katalogi i karty produktowe producentów wkładów sprężynowych (sekcje: typy sprężyn, formatki, zastosowania)
  • Podręczniki i skrypty do nauki tapicerstwa obejmujące konstrukcje sprężynowania mebli
  • Materiały szkoleniowe branżowe (rysunki przekrojów siedzisk, porównania systemów sprężyn)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego