Sprzęt przedstawiony na zdjęciu odpowiada zestawowi używanemu do przygotowania mieszaniny do żywienia pozajelitowego (TPN). O rozpoznaniu decydują cechy konstrukcyjne typowe dla sporządzania mieszanin wieloskładnikowych w warunkach aseptycznych:
- duży worek zbiorczy z podziałką (umożliwia kontrolę objętości końcowej i wizualną ocenę mieszaniny),
- system elastycznych drenów służących do przetaczania kilku składników do jednego worka,
- porty/końcówki transferowe ułatwiające bezpieczne, możliwie jałowe podłączanie kolejnych źródeł roztworów.
W praktyce do worka TPN kolejno wprowadza się m.in. roztwory aminokwasów, glukozę, emulsję tłuszczową, elektrolity, witaminy i mikroelementy. Zestaw drenów ma znaczenie, ponieważ mieszanina jest "komponowana" z wielu pojemników, a nie przygotowywana jako pojedynczy roztwór o jednym składniku.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "oznaczania okresu półtrwania leku w organizmie chorego" to procedura farmakokinetyczna/analityczna: wymaga pobierania próbek (np. krwi) i analiz laboratoryjnych (np. chromatograficznych). Nie rozpoznaje się jej po worku zbiorczym i drenach.
- "sporządzania leków cytostatycznych" zwykle kojarzy się ze stanowiskiem zapewniającym ochronę personelu i środowiska (np. izolator, komora o odpowiednich parametrach). Sam zestaw z dużym workiem zbiorczym nie jest charakterystycznym "urządzeniem do cytostatyków".
- "wytwarzania wody oczyszczonej" dotyczy instalacji technologicznych (np. destylacja, odwrócona osmoza) z modułami filtracyjnymi i zbiornikami, a nie zestawu transferowego z workiem do komponowania mieszaniny.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na zdjęciu dominują worek z podziałką + wiele przewodów i portów, najczęściej chodzi o przygotowanie mieszaniny (np. TPN), a nie o analizę, uzdatnianie wody czy pojedyncze podanie płynu.
