Kluczowa jest tu różnica między wirusami osłonkowymi i bezosłonkowymi. Wirusy osłonkowe mają zewnętrzną otoczkę lipidową, która jest wrażliwa na wiele czynników chemicznych (np. alkohole, detergenty). Z tego powodu często są one łatwiejsze do inaktywacji w dezynfekcji.
Wirusy bezosłonkowe nie posiadają otoczki lipidowej, a ich zewnętrzną warstwę stanowi bardziej "odporna" struktura białkowa kapsydu. To sprawia, że do ich dezaktywacji zwykle potrzebne są środki o szerszym spektrum i wyższej skuteczności wirusobójczej.
Odpowiedź "HAV" jest poprawna, ponieważ HAV (wirus zapalenia wątroby typu A) jest wirusem bezosłonkowym i wśród podanych opcji najlepiej pasuje do warunku z pytania.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo dotyczą wirusów osłonkowych:
- "HIV" – ma otoczkę lipidową, dlatego zalicza się do wirusów osłonkowych.
- "HBV" – jest wirusem osłonkowym; mimo że bywa odporny w środowisku, strukturalnie należy do grupy osłonkowych.
- "HCV" – również jest wirusem osłonkowym.
W praktyce technika sterylizacji medycznej oznacza to, że informacja "działa na wirusy bezosłonkowe" jest istotnym wyróżnikiem preparatu: jeśli preparat skutecznie inaktywuje wirusy bezosłonkowe, to co do zasady poradzi sobie też z wirusami osłonkowymi (które są zwykle łatwiejsze do unieszkodliwienia).
