Środki ochrony w BHP dzieli się m.in. na ochronę zbiorową i ochronę indywidualną. Kluczowa różnica polega na tym, kogo i w jaki sposób chronią.
Środek ochrony zbiorowej jest elementem organizacji lub wyposażenia stanowiska pracy, który działa niezależnie od tego, czy pracownik założył sprzęt ochronny. Chroni on zwykle więcej niż jedną osobę, bo ogranicza narażenie już "u źródła" lub poprzez oddzielenie człowieka od zagrożenia. Przykładem jest barierka bezpieczeństwa: wyznacza granicę strefy niebezpiecznej, ogranicza dostęp do krawędzi i zmniejsza ryzyko upadku lub wtargnięcia w obszar zagrożony.
Pozostałe propozycje to typowe środki ochrony indywidualnej, czyli wyposażenie noszone lub trzymane przez pracownika. Działają one tylko wtedy, gdy są prawidłowo dobrane, użyte i utrzymane w dobrym stanie:
- maska spawalnicza chroni twarz i wzrok konkretnej osoby przed promieniowaniem i odpryskami podczas spawania,
- rękawice dielektryczne ograniczają ryzyko porażenia prądem, ale tylko u użytkownika, który je stosuje,
- gogle ochronne zabezpieczają oczy przed pyłem i odpryskami, również tylko u osoby je noszącej.
W praktyce (także w górnictwie odkrywkowym) najpierw dąży się do eliminacji lub ograniczenia zagrożenia rozwiązaniami technicznymi i organizacyjnymi, a dopiero gdy to nie wystarcza, uzupełnia się je środkami ochrony indywidualnej.
