Surowce spożywcze klasyfikuje się m.in. według pochodzenia: roślinnego, zwierzęcego i mineralnego. Pochodzenie mineralne oznacza, że surowiec pochodzi z zasobów nieożywionych (kopaliny, solanki) i ma charakter nieorganiczny.
"sól kuchenna." to poprawna odpowiedź, bo sól (chlorek sodu) pozyskuje się z naturalnych złóż soli kamiennej lub poprzez odparowanie wody z solanek czy wody morskiej. Jest to klasyczny przykład środka spożywczego pochodzenia mineralnego używanego w kuchni do przyprawiania, peklowania i konserwacji.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo reprezentują inne źródła pochodzenia:
- "miód spadziowy." jest wytwarzany przez pszczoły z substancji zbieranych z roślin (spadzi), więc zalicza się do produktów pochodzenia zwierzęcego (produkt pszczeli), a nie mineralnego.
- "ocet spirytusowy." otrzymuje się w procesie fermentacji (utleniania) alkoholu etylowego do kwasu octowego, czyli jest produktem przemian biologiczno-technologicznych surowców organicznych, nie surowcem mineralnym.
- "żelatyna spożywcza." powstaje z kolagenu (tkanki łącznej) pochodzenia zwierzęcego, więc nie może być uznana za mineralną.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się produkty pszczele, fermentowane lub białkowe (żelatyna), zwykle nie są one mineralne. Najczęstsze surowce mineralne w kuchni to sól i woda (w zależności od klasyfikacji w danym ujęciu dydaktycznym).
