Cena ewidencyjna to stała (umowna) cena przyjmowana w księgach dla celów ewidencji, zwykle stosowana przez dłuższy okres, np. przez rok obrotowy. Jej celem jest uproszczenie zapisów (szybsze księgowanie, spójność wyceny w dokumentach magazynowych) oraz ułatwienie kontroli ilościowo-wartościowej składników majątkowych, szczególnie zapasów.
Dlaczego to pasuje do treści pytania? W pytaniu wskazano: stała cena, stosowana co najmniej przez rok obrotowy, używana dla uproszczenia ewidencji i kontroli. To opis typowy dla ceny ewidencyjnej, która działa jako "techniczne" narzędzie rachunkowości do sprawnego prowadzenia zapisów.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "przeciętna" – sugeruje uśrednianie (np. średnia cena nabycia). To nie musi być cena stała na cały rok; jest wynikiem metody wyceny i może się zmieniać po kolejnych przyjęciach do magazynu.
- "rzeczywista" – odnosi się do wartości faktycznie poniesionej (np. rzeczywisty koszt zakupu lub wytworzenia). Z definicji nie jest "stałą" ceną przyjmowaną umownie dla uproszczeń ewidencyjnych.
- "kontrolna" – choć słowo kojarzy się z kontrolą, nie jest standardową nazwą ceny używanej w ewidencji składników majątkowych w tym sensie. W praktyce rachunkowości mówi się o cenie ewidencyjnej, a kontrola realizowana jest m.in. przez analizę odchyleń.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "stała cena" + "uproszczenie ewidencji" + "okres (rok obrotowy)", najczęściej chodzi o pojęcie stricte księgowe, czyli cenę ewidencyjną.
