"Stała postać leku" oznacza taką formę, która w typowych warunkach przechowywania (najczęściej w temperaturze pokojowej) zachowuje postać stałą. Do tej grupy zalicza się m.in. formy, które mają określony kształt i dają się odmierzać w sztukach (jednostkach dawkowania).
Odpowiedź "czopek" pasuje do tej definicji: czopki są przygotowane w postaci uformowanej, zwykle twardej w temperaturze pokojowej, a po podaniu do organizmu mogą mięknąć lub topnieć, uwalniając substancję czynną. W praktyce weterynaryjnej rozpoznanie tej postaci jest ważne, bo wiąże się z konkretną drogą podania i techniką aplikacji.
Pozostałe propozycje to postacie półstałe:
- "maść" – gęsta, lepka forma do stosowania miejscowego, zwykle na skórę; nie jest klasyczną postacią stałą.
- "żel" – forma półstała o strukturze żelowej, również typowo do stosowania miejscowego; jego właściwości wynikają z sieci polimerowej i dużej zawartości fazy ciekłej.
- "mazidło" – tradycyjna nazwa preparatu do nacierania/skóry, również zaliczana do postaci do użytku zewnętrznego o konsystencji półstałej lub płynnej (zależnie od składu), więc nie spełnia kryterium stałej postaci.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: czopki, tabletki i kapsułki kojarzą się z postaciami stałymi, a maści, kremy i żele z półstałymi. To ułatwia szybkie, ale nadal merytoryczne rozróżnienie w zadaniach jednokrotnego wyboru.
