W "klasycznym" mechanizmie różnicowym (tzw. otwartym) koła zębate w koszu dyferencjału umożliwiają różnicowanie prędkości obrotowej półosi. Dzięki temu podczas skrętu zewnętrzne koło może obracać się szybciej, a wewnętrzne wolniej, bez naprężeń w układzie napędowym.
W opisanej próbie diagnostycznej spełnione są kluczowe warunki:
- most napędowy jest uniesiony (koła nie mają kontaktu z podłożem),
- napęd od strony skrzyni biegów jest zablokowany (wał napędowy/kosz dyferencjału nie może swobodnie się obracać).
W takiej sytuacji, gdy obrócisz jedno koło, mechanizm różnicowy "przenosi" ten ruch przez koła satelitarne na drugą półoś. Ponieważ kosz nie obraca się, suma prędkości półosi względem kosza musi się równoważyć, co w praktyce daje obrót drugiego koła w przeciwną stronę. Przy sprawnym mechanizmie i podobnych oporach po obu stronach prędkości obrotowe będą takie same (co do wartości).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe w tej próbie:
- "tą samą stronę, z taką samą prędkością" – taki efekt byłby typowy raczej dla sytuacji z pełnym "zespoleniem" półosi (np. przy skutecznej blokadzie), a nie dla otwartego dyferencjału przy zablokowanym napędzie.
- "tą samą stronę, z niejednakową prędkością" – również sugeruje stan zbliżony do zablokowania/usztywnienia, a dodatkowo nie wynika z klasycznego rozdziału ruchu w tej konfiguracji testowej.
- "przeciwną stronę z niejednakową prędkością" – różne prędkości w tej próbie mogą wynikać z różnych oporów (np. hamowania, tarcia łożysk, oporów w przekładni), ale jako oczekiwany objaw "sprawności" przyjmuje się przeciwne kierunki i zbliżoną prędkość, więc ta odpowiedź nie opisuje prawidłowego wyniku.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozpoznaj, czy mowa o mechanizmie otwartym czy o układzie z blokadą. W pytaniach o obracanie uniesionego koła przy zablokowanym napędzie, poprawny schemat kojarzy się z zasadą: "jedno w prawo – drugie w lewo".
