KWALIFIKACJA PGF4 - STYCZEŃ 2021

PYTANIE NR 19.
Standard cyfrowego zapisu dźwięku na płycie kompaktowej wykorzystuje kodowanie o częstotliwości próbkowania i rozdzielczości równych odpowiednio
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Standard audio CD (CD-DA) zapisuje dźwięk jako nieskompresowane PCM o częstotliwości próbkowania 44,1 kHz i rozdzielczości 16 bitów na próbkę.
Niższe wartości oznaczałyby gorszą jakość, a wyższe nie są parametrami standardu płyty kompaktowej audio.

Pełne wyjaśnienie:

W audio cyfrowym kluczowe są dwa parametry: częstotliwość próbkowania (ile razy na sekundę mierzona jest amplituda sygnału) oraz rozdzielczość bitowa (z ilu poziomów może skorzystać każda próbka podczas kwantyzacji). Standard płyty kompaktowej z dźwiękiem, czyli CD-DA, wykorzystuje zapis PCM o parametrach 44,1 kHz i 16 bitów na próbkę. To ustawienie jest "historycznie" i technicznie związane z formatem Audio CD i kompatybilnością odtwarzaczy.

Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?

  • 22,1 kHz / 8 bitów na próbkę – to parametry zbyt niskie jak na standard CD-Audio. Taka konfiguracja obniża pasmo przenoszenia i zakres dynamiki, więc nie odpowiada specyfikacji CD-DA.
  • 64,1 kHz / 18 bitów na próbkę – te wartości nie tworzą typowej, rozpoznawalnej pary standardowej dla nośników konsumenckich. Dodatkowo 18 bitów jest nietypowe w popularnych formatach dystrybucji.
  • 88,1 kHz / 32 bitów na próbkę – to parametry spotykane w produkcji/studiu (wysokie częstotliwości i duża precyzja obliczeń), ale nie w standardzie płyty Audio CD. W praktyce 32 bity częściej oznaczają format "float" do obróbki, a nie docelowy zapis na CD.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy "płyty kompaktowej audio", kojarz je z 44,1 kHz oraz 16 bit. Uważaj na pułapkę "im więcej, tym lepiej" – standard nośnika nie musi używać najwyższych parametrów, tylko te zgodne ze specyfikacją i kompatybilnością.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
44,1 kHz oznacza, że sygnał dźwiękowy jest próbkowany 44 100 razy na sekundę na kanał. To parametr standardu CD-DA i wpływa na maksymalne pasmo przenoszenia (w praktyce do okolic 20 kHz). Jest to wartość "formatowa" typowa dla płyt audio CD.
16 bitów na próbkę określa liczbę poziomów kwantyzacji, czyli precyzję zapisu amplitudy. Im więcej bitów, tym mniejsze zniekształcenia kwantyzacji i większy możliwy zakres dynamiki. W CD-DA 16 bitów jest kompromisem jakości i ograniczeń standardu.
48 kHz jest częste w produkcji wideo i systemach broadcast, ale Audio CD ma własną specyfikację (CD-DA) opartą na 44,1 kHz. Dlatego materiał przygotowany na płytę CD powinien mieć 44,1 kHz, aby uniknąć konwersji i problemów zgodności z authoringiem CD.
Najczęściej eksportuje się nieskompresowane PCM jako WAV/AIFF: 44,1 kHz, 16 bitów, stereo. W praktyce warto sprawdzić też, czy plik nie jest 32-bit float oraz czy nie ma innego sample rate, bo wtedy program authoringowy może wykonać resampling lub odrzucić plik.
Nie zawsze. Wyższe próbkowanie może pomóc w produkcji (np. wtyczki, filtracja), ale finalny format dystrybucyjny bywa ograniczony specyfikacją nośnika. Dla Audio CD i tak docelowo wymagane jest 44,1 kHz, więc materiał trzeba przygotować zgodnie ze standardem.
Najczęstsze są dwa błędy: mylenie 44,1 kHz z 48 kHz (bo 48 kHz kojarzy się z wideo) oraz wybieranie "większych liczb" jako rzekomo standardowych. Pomaga zapamiętanie pary: CD-Audio = 44,1 kHz i 16 bitów.
Resampling jest potrzebny, gdy materiał źródłowy ma inne próbkowanie (np. 48 kHz lub 96 kHz), a celem jest przygotowanie pliku zgodnego z Audio CD. Wtedy konwertuje się do 44,1 kHz możliwie wysokiej jakości algorytmem, aby zminimalizować artefakty.
Nie. 16 bitów to rozdzielczość pojedynczej próbki w PCM (precyzja amplitudy), a bitrate MP3 (np. 192 kb/s) to ilość danych na sekundę w kompresji stratnej. To różne parametry, dotyczące innych technologii kodowania i jakości.
Zależy od narzędzia, ale zwykle w DAW lub edytorze audio wystarczy otworzyć właściwości pliku/metadata albo okno informacji o klipie. Szukaj pól typu "Sample Rate" (Hz/kHz) i "Bit Depth". To szybka kontrola przed eksportem lub authoringiem CD.
Najbliższe są nieskompresowane formaty kontenerowe z PCM, np. WAV lub AIFF. Przy przygotowaniu do CD istotne są parametry: 44,1 kHz i 16 bitów. Formaty stratne (MP3, AAC) nie są odpowiednikiem CD-DA i zwykle nie nadają się jako materiał źródłowy do authoringu.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 57% zdających egzamin. średnie

Źródła:

  • IEC 60908:1999, "Audio recording — Compact disc digital audio system" (specyfikacja systemu CD Digital Audio / CD-DA)
  • Sony/Philips, "Compact Disc Digital Audio System Description (Red Book)", wydanie pierwotne 1980 (specyfikacja CD-DA)
  • https://en.wikipedia.org/wiki/Compact_Disc_Digital_Audio - accessed 2026-03-01

Materiały:

  • Dokumentacja standardu CD Digital Audio (tzw. Red Book) – opis formatu
  • Podręczniki/rozdziały o cyfrowej obróbce dźwięku: próbkowanie, kwantyzacja, PCM
  • Dokumentacje programów audio (DAW) dotyczące eksportu WAV/AIFF i ustawień sample rate/bit depth

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego