W sadach dawkę azotu (N) dobiera się do kondycji drzew, intensywności plonowania oraz warunków glebowych. Gleby o małej zawartości materii organicznej mają mniejszą zdolność dostarczania azotu z procesów mineralizacji, dlatego w praktyce częściej przyjmuje się dawki wyższe niż na glebach zasobniejszych w próchnicę.
W pytaniu wskazano starszy sad oraz glebę ubogą w materię organiczną, czyli sytuację, w której potrzebne jest zasilenie azotem na poziomie typowym dla uogólnionych zaleceń. Z tego powodu poprawna odpowiedź to 70 kg/ha (dawka "około").
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 10 kg/ha – wartość bardzo niska, zwykle niewystarczająca w warunkach ograniczonej podaży N z gleby; mogłaby pasować co najwyżej do sytuacji bardzo małych potrzeb lub silnych ograniczeń nawożenia, których tu nie podano.
- 15 kg/ha – nadal dawka niska; w warunkach małej zawartości próchnicy nie kompensuje ograniczonej mineralizacji.
- 40 kg/ha – dawka pośrednia, często kojarzona z "umiarkowanym" nawożeniem, ale w tym opisie warunków (starszy sad, mało materii organicznej) jest zbyt zachowawcza jako odpowiedź egzaminacyjna.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się informacja o niskiej materii organicznej, myśl o mniejszym naturalnym dopływie azotu z gleby. To zwykle przesuwa wybór w stronę wyższej z podanych dawek. W praktyce rzeczywistą dawkę ustala się po analizie gleby i ocenie plonu, ale pytanie sprawdza uogólnioną orientację w zaleceniach.
