Maksymalny "zysk solarny" (rozumiany jako miesięczna suma energii uzyskanej z promieniowania słonecznego) jest w Polsce na ogół najwyższy w pobliżu przesilenia letniego, czyli w czerwcu. Wynika to z astronomii i geometrii promieniowania: w tym okresie Słońce osiąga najwyższą wysokość nad horyzontem, a dzień ma największą długość. Oba czynniki zwiększają miesięczną sumę energii promieniowania docierającego do powierzchni kolektora/paneli.
Dlaczego inne miesiące są gorsze (statystycznie)?
- "W maju." Maj ma już dobre warunki, ale średnio krótszy dzień i niższą wysokość Słońca niż czerwiec, więc suma miesięczna zwykle jest mniejsza.
- "W marcu." W marcu dzień jest wyraźnie krótszy, a Słońce niżej nad horyzontem; dodatkowo częściej występują warunki przejściowe (większa zmienność zachmurzenia), więc uzysk miesięczny jest mniejszy.
- "We wrześniu." Wrzesień bywa słoneczny, ale po lecie dzień szybko się skraca, a wysokość Słońca spada, co obniża miesięczną sumę promieniowania w porównaniu z czerwcem.
Warto pamiętać o typowych pułapkach egzaminacyjnych: w praktyce "zysk solarny" może oznaczać różne wielkości (np. energię cieplną z kolektorów lub energię elektryczną z PV, uzysk brutto/netto), a statystyki zależą od lokalizacji i okresu uśredniania. Jednak ogólna reguła sezonowa dla Polski pozostaje taka, że maksimum miesięczne wypada zwykle w czerwcu, bo to miesiąc z najlepszą kombinacją długości dnia i położenia Słońca.
