W sterylizacji parowej kluczowe jest nie tylko osiągnięcie temperatury i czasu, ale także prawidłowe usunięcie powietrza i skuteczna penetracja pary w komorze oraz w materiale testowym. Właśnie temu służy test Bowie & Dicka – jest to test diagnostyczny dla sterylizatorów parowych z systemem usuwania powietrza (próżniowych). Pozytywny wynik oznacza, że układ próżniowy i dopływ pary działają w sposób umożliwiający prawidłowy proces.
Odpowiedź "Bowie & Dicka" jest poprawna, ponieważ dotyczy oceny działania sterylizatora jako urządzenia. W praktyce test ten wykonuje się zgodnie z procedurą (często przed rozpoczęciem pracy lub po zdarzeniach technicznych), aby ograniczyć ryzyko prowadzenia sterylizacji w warunkach, w których para nie dotrze do wszystkich obszarów wsadu.
Pozostałe propozycje odnoszą się do innych poziomów kontroli:
- "chemicznego klasy 6" – wskaźnik chemiczny o wąskim zakresie tolerancji, zwykle używany jako wskaźnik do oceny spełnienia wybranych parametrów cyklu; nie jest testem sprawdzającym usuwanie powietrza w sterylizatorze.
- "chemicznego klasy 4" – wskaźnik wieloparametrowy, przydatny do monitorowania ekspozycji, ale również nie weryfikuje wprost skuteczności układu próżniowego w sposób właściwy dla B&D.
- "biologicznego" – test z użyciem wskaźników biologicznych potwierdza zdolność procesu do inaktywacji drobnoustrojów, jednak ma inne zastosowanie i harmonogram; nie jest zamiennikiem testu Bowie & Dicka do oceny usuwania powietrza i penetracji pary.
Na egzaminie warto zapamiętać rozdział pojęć: Bowie & Dick dotyczy sprawności usuwania powietrza i penetracji pary, wskaźniki chemiczne służą do bieżącego monitorowania warunków procesu, a wskaźniki biologiczne do potwierdzania skuteczności mikrobiologicznej w określonych zastosowaniach.
