Dopasowanie anteny do linii zasilającej (np. kabla koncentrycznego) dotyczy zgodności impedancji obciążenia (anteny) z impedancją charakterystyczną linii. Gdy impedancje nie są równe, część energii nie jest przekazywana do anteny, tylko odbija się w kierunku źródła. Na skutek nakładania się fali padającej i odbitej w linii powstaje fala stojąca.
Dlatego miarą stopnia dopasowania jest współczynnik fali stojącej (w praktyce często spotyka się też zapis jako VSWR). Im bliżej wartości 1, tym mniejsze odbicia i lepsze przekazywanie mocy do anteny. Duża wartość oznacza większą moc odbitą, straty użyteczne oraz potencjalne problemy pracy nadajnika.
Pozostałe odpowiedzi opisują inne własności:
- "zysk energetyczny" odnosi się do tego, jak skutecznie antena promieniuje energię w porównaniu do anteny odniesienia; może być wysoki nawet przy gorszym dopasowaniu (albo odwrotnie).
- "zysk kierunkowy" mówi o koncentracji promieniowania w określonym kierunku. To parametr charakterystyki promieniowania, a nie zgodności impedancji z linią.
- "częstotliwość rezonansową" określa częstotliwość, przy której antena jest "zestrojona" (reaktancja jest zredukowana). Rezonans nie gwarantuje idealnego dopasowania do konkretnej linii; antena może rezonować, a mimo to mieć niedopasowaną impedancję.
W praktyce monter diagnozuje dopasowanie, mierząc współczynnik fali stojącej na zasilaniu anteny. Pogorszenie wyniku często wskazuje na problem w złączach, kablu, wilgoć lub rozstrojenie anteny po zmianie otoczenia.
