Stosy kontrolne w kształcie ściany lub stożka są narzędziem monitoringu w ochronie lasu. Ich sens polega na stworzeniu powtarzalnego, łatwego do sprawdzenia miejsca obserwacji, w którym można uchwycić moment rozpoczęcia aktywności larw (wylęgu gąsienic) i tym samym właściwie zaplanować dalsze lustracje oraz ewentualne działania ochronne.
Odpowiedź "brudnicy mniszki" jest właściwa, ponieważ w metodykach terenowych ten typ stosów kontrolnych łączy się z obserwacją wylęgu gąsienic tego ważnego defoliatora. Wiedza ta jest praktyczna: pozwala ocenić termin pojawu larw i ryzyko defoliacji, a także ujednolicić monitoring między powierzchniami kontrolnymi.
Pozostałe odpowiedzi są mylące, bo odnoszą się do innych owadów leśnych, dla których w praktyce mogą być stosowane odmienne techniki obserwacji (np. inne rodzaje pułapek, lustracje pędów/iglwia, wyszukiwanie zimujących stadiów, odłowy postaci dorosłych). W teście sprawdzana jest więc nie ogólna wiedza o tym, że "gąsienice mają wiele gatunków", lecz skojarzenie konkretnej metody (stosy kontrolne) z właściwym gatunkiem, do którego metoda ta jest przypisana w nauczaniu i praktyce ochrony lasu.
Wskazówka egzaminacyjna: ucz się metodami "metoda → cel → gatunek". Dla każdej techniki monitoringu zapamiętaj, co dokładnie obserwujesz (np. wylęg, odłów, szkody) i w jakim momencie sezonu ma to znaczenie dla decyzji gospodarczych.
