Pojęcie strony postępowania administracyjnego odnosi się do podmiotu, którego sytuacja prawna jest bezpośrednio związana z rozstrzygnięciem sprawy. Kluczowe jest tu kryterium interesu prawnego (albo obowiązku) – czyli takiego powiązania z przepisem prawa materialnego, które może zostać ukształtowane decyzją lub innym rozstrzygnięciem w danym postępowaniu.
Dlatego poprawne jest wskazanie: "podmiot żądający wszczęcia postępowania ze względu na swój interes prawny". Sama czynność złożenia wniosku nie wystarcza, jeśli wnioskodawca nie ma interesu prawnego; jednak w treści odpowiedzi przesądzono, że żądanie wszczęcia wynika właśnie z interesu prawnego, co odpowiada istocie definicji strony.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "świadek" – świadek jest uczestnikiem czynności dowodowych. Składa zeznania na okoliczności istotne dla sprawy, ale nie ma uprawnień strony (np. do żądania rozstrzygnięcia w swoim interesie prawnym).
- "biegły" – biegły również występuje w roli dowodowej: przygotowuje opinię specjalistyczną. Nie jest podmiotem, którego interes prawny ma zostać rozstrzygnięty w decyzji.
- "organ administracyjny" – organ prowadzi postępowanie i wydaje rozstrzygnięcie. Co do zasady nie jest stroną, bo nie występuje w sprawie we własnym interesie prawnym, tylko realizuje kompetencje władcze państwa/samorządu.
W praktyce urzędowej prawidłowe ustalenie, kto jest stroną, wpływa m.in. na to, komu należy doręczać pisma, kogo zawiadamiać o czynnościach, kto może składać wnioski i zastrzeżenia oraz kto może korzystać z uprawnień procesowych. Błędy w tym zakresie mogą prowadzić do wadliwego postępowania (np. pominięcia podmiotu, który powinien być stroną).
