W montażu prefabrykowanych elementów żelbetowych kluczowa jest właściwa kolejność czynności. Typowo element najpierw podwiesza się na osprzęcie dźwigu (zawiesiach), następnie podnosi i pozycjonuje w miejscu wbudowania. Gdy element zostanie ustawiony, wykonuje się wstępne mocowanie (zabezpieczenie tymczasowe), aby nie doszło do niekontrolowanego przemieszczenia.
Dopiero wtedy przeprowadza się rektyfikację, czyli precyzyjne doprowadzenie do wymaganego pionu i poziomu. W praktyce obejmuje to kontrolę geometrii oraz korekty ustawienia, często z użyciem klinów lub podkładek jako elementów pomocniczych do wypoziomowania i niewielkich korekt. Po osiągnięciu wymaganej dokładności wykonuje się mocowanie ostateczne (trwałe połączenia) oraz prace wykończeniowe połączeń, np. wypełnienia szczelin.
Dlatego prawdziwe jest stwierdzenie: "Rektyfikację wykonuje się po wstępnym mocowaniu tymczasowym, a przed mocowaniem ostatecznym." Rektyfikacja nie jest "ostatnim krokiem", bo po niej trzeba jeszcze wykonać trwałe połączenia.
- Stwierdzenie, że wstępne mocowanie jest pierwszą czynnością, jest nieprawdziwe, bo wcześniej muszą wystąpić podwieszenie, podnoszenie i ustawienie elementu.
- Stwierdzenie, że zawiesia służą do zabezpieczenia ustawionego elementu, myli funkcję osprzętu dźwigowego: zawiesia są przede wszystkim do podnoszenia i przemieszczania.
- Stwierdzenie, że kliny służą do podnoszenia prefabrykatów, jest błędne: kliny stosuje się głównie do poziomowania i korekt ustawienia, a nie jako zasadniczy środek podnoszący ładunek.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj sekwencję "ustaw i zabezpiecz (tymczasowo) → wyreguluj (rektyfikacja) → zamocuj trwale".
