W pytaniu kluczowe jest słowo podejrzewa oraz to, że chodzi o przestępstwo ścigane z urzędu z użyciem przemocy domowej. W takiej sytuacji opiekun medyczny nie działa "według uznania" ani wyłącznie według preferencji pacjenta, lecz ma obowiązek niezwłocznego zawiadomienia właściwego organu ścigania. "Niezwłocznie" oznacza bez nieuzasadnionej zwłoki, czyli tak szybko, jak to realnie możliwe w danych warunkach organizacyjnych.
Odpowiedź "Należy niezwłocznie zawiadomić właściwy organ ścigania, niezależnie od prośby pacjenta o niezgłaszanie" jest prawidłowa, ponieważ obowiązek zgłoszenia dotyczy już podejrzenia popełnienia przestępstwa ściganego z urzędu i nie jest uzależniony od woli osoby pokrzywdzonej. W praktyce prośba pacjenta o zachowanie sprawy w tajemnicy może wynikać z lęku lub zależności od sprawcy, dlatego nie może stanowić kryterium zaniechania.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "wstrzymać zawiadomienie do czasu uzyskania zgody pacjenta" – to typowe błędne przeniesienie zasady autonomii pacjenta na sytuację, w której prawo nakłada obowiązek zgłoszenia.
- "odłożyć zawiadomienie do czasu zebrania pełnych dowodów" – obowiązek dotyczy podejrzenia, a nie udowodnienia; odkładanie zwiększa ryzyko dalszej przemocy i jest sprzeczne z wymogiem niezwłoczności.
- "ograniczyć się do wsparcia i obserwacji" – wsparcie i dokumentacja są ważne, ale nie zastępują zawiadomienia, gdy zachodzi podejrzenie czynu ściganego z urzędu.
W praktyce opiekun medyczny powinien równolegle: zadbać o bezpieczeństwo pacjenta, udzielić wsparcia, rzetelnie udokumentować obserwacje oraz uruchomić właściwą ścieżkę zawiadomienia zgodnie z procedurami placówki.
