Skalowanie obrazu oznacza zmianę jego rozmiaru, czyli wymiarów w pikselach (w grafice rastrowej) lub rozmiaru obiektu (w grafice wektorowej). Celem bywa dopasowanie grafiki do miejsca publikacji (np. na stronie WWW), przygotowanie miniatury albo zmiana rozmiaru zdjęcia do formularza. Przy skalowaniu zasadniczo nie zmienia się tego, co znajduje się w kadrze — zmienia się natomiast wielkość prezentacji obrazu.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź o zmianie rozmiaru bez zmieniania ważnej zawartości?
W typowym rozumieniu skalowania zachowujesz przedstawioną scenę/obiekt, a modyfikujesz wyłącznie wymiary. Nawet jeśli przy powiększaniu lub zmniejszaniu pojawiają się skutki techniczne (np. interpolacja w rastrze), intencją operacji jest dopasowanie rozmiaru, a nie zmiana kadru czy formatu zapisu.
- Kompresja/zmiana zapisu (dystraktor 1) dotyczy tego, jak obraz jest zapisany (np. inne ustawienia eksportu, inna metoda kompresji). Może zmienić wagę pliku i jakość, ale nie jest tym samym co skalowanie.
- Łączenie lub odejmowanie kształtów (dystraktor 2) to typowe operacje na obiektach wektorowych (booleany, ścieżki). Nie opisują zmiany wymiarów obrazu jako całości.
- Kadrowanie (dystraktor 3) polega na wycięciu fragmentu obrazu, czyli zmienia się zawartość kadru (część sceny znika). To inna operacja niż skalowanie, choć oba działania mogą zmienić finalne wymiary wyniku.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w opisie pojawia się "wycięcie fragmentu" – to kadrowanie; jeśli "mniejszy plik bez zmiany wymiarów" – to kompresja; jeśli "dopasowanie wymiarów" – to skalowanie.
