W ISDN zdefiniowano punkty odniesienia (styki), które opisują, pomiędzy jakimi elementami przebiegają standardowe interfejsy. W dostępie podstawowym BRA/BRI kluczowe jest rozróżnienie części abonenckiej (u użytkownika) od części sieci operatora.
Styk S odnosi się do połączenia, na którym zakończenie sieci NT udostępnia interfejs dla urządzeń abonenckich (terminali ISDN – TE lub urządzeń przez adapter/TA). W praktyce oznacza to, że punkt S leży między modułem NT a urządzeniem abonenckim.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "urządzeniem abonenckim a adapterem" – adapter (TA) jest elementem po stronie użytkownika służącym do dopasowania/konwersji dla terminali nie-ISDN. Nie definiuje się "styku S" jako granicy między TE a TA; punkt odniesienia dotyczy granicy NT ↔ urządzenie końcowe.
- "centralą a zakończeniem sieciowym" – to skojarzenie przenosi styk na stronę sieci operatora. Punkt S jest po stronie abonenta, a "centrala"/węzeł komutacyjny nie jest bezpośrednim sąsiadem interfejsu S w modelu BRA.
- "systemem komutacyjnym a modułem NT" – podobnie, "system komutacyjny" sugeruje element sieciowy. Moduł NT stanowi zakończenie sieci w lokalizacji abonenta, a styk S opisuje interfejs udostępniany z NT do urządzeń końcowych, nie do centrali.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj, że S kojarzy się z "stroną abonenta" i podłączeniem terminali do zakończenia sieci, natomiast interfejsy bliżej operatora (np. pętla do sieci) opisuje się innymi punktami odniesienia.
