W metodzie spektrofotometrycznej (UV-Vis) mierzy się, jak silnie roztwór pochłania promieniowanie o określonej długości fali. Podstawą interpretacji jest zależność opisywana prawem Lamberta-Beera: absorbancja A rośnie wraz ze stężeniem c (w stałych warunkach: ta sama długość fali, ta sama droga optyczna w kuwecie i brak zmian aparaturowych). Oznacza to, że przy porównywaniu kilku próbek lub kilku składników mierzonych w tych samych warunkach wyższa absorbancja wskazuje na wyższe stężenie, a w praktyce również na większą ilość substancji w roztworze.
W podanej tabeli: substancja X ma absorbancję 0,2, substancja Y ma 0,5, a substancja Z ma 0,8. Najwyższa wartość (0,8) należy do "Substancji Z", więc to jej jest najwięcej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Substancji X" – ma najniższą absorbancję (0,2), więc w tych samych warunkach odpowiada najniższemu stężeniu.
- "Substancji Y" – ma absorbancję pośrednią (0,5); jest jej więcej niż X, ale mniej niż Z.
- "Wszystkich substancji jest tyle samo" – byłoby możliwe tylko wtedy, gdyby absorbancje były jednakowe (przy tych samych warunkach pomiaru) albo gdyby podano informację o innych, kompensujących czynnikach, których tu nie ma.
Wskazówka egzaminacyjna: uważaj na mylenie absorbancji z transmitancją. Dla transmitancji zależność jest odwrotna (im większa transmitancja, tym mniej analitu), natomiast w tym zadaniu podano absorbancję, więc wybierasz najwyższą wartość.
